Uzasadnienie
Skarżąca, po odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, wniosła ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu, który został załączony do wezwania, oraz do przedłożenia dodatkowych dokumentów, strona przedłożyła wypełniony formularz oświadczenia majątkowego stosowany w procedurze cywilnej oraz dokumenty dotyczące jej stanu finansowego i majątkowego.
Stosownie do brzmienia art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Tym samym jako taki nie może być uznany formularz stosowany w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi, którego wzór został ustalony zupełnie odmienną regulacją prawną.
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie skarżącej znana była przytoczona wyżej regulacja, bowiem została pouczona o jej treści w wezwaniu z dnia 22 stycznia 2009 r.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, w oparciu o art. 257 p.p.s.a., pozostawia się bez rozpoznania.
Bez znaczenia w tym stanie rzeczy pozostaje fakt przedłożenia żądanych w tym samym wezwaniu Sądu dokumentów. Na wstępie bowiem ocenie podlega spełnienie warunków formalnych wniosku, a dopiero w dalszej kolejności jego strona merytoryczna, a więc czy wnioskodawca wykazał okoliczności uzasadniające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym lub całkowitym.
Mając zatem na uwadze niedopełnienie przez skarżącą obowiązku przedłożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie, na podstawie art. 257 i 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., należało zarządzić jak w sentencji.