Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. Do pisma z tym żądaniem załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Następnie, wraz ze skargą kasacyjną wniosła o zwolnienie od wpisu od niej. W związku z tym przyjęto, że wcześniejszy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje również zawarty ten w treści skargi kasacyjnej.
Na urzędowym formularzu, w uzasadnieniu wskazała, że pracuje w sklepie, ma umowę o pracę na 6 miesięcy. Jej wynagrodzenie za miesiąc kwiecień wyniosło 890 zł netto. Nie ma żadnych osób na utrzymaniu, a koszty utrzymania mieszkania wynoszą ją 200 zł miesięcznie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskująca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie o powierzchni 74 m2, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jej miesięczne wynagrodzenie wynosi 1.317 zł brutto.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących stanu majątkowego i finansowego nadesłane zostały: zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków, umowa o pracę oraz historia rachunku bankowego. Z dokumentów tych wynika, że strona miesięcznie ponosi wydatki 1.030-1.080 zł, w tym na opłaty 250 zł, odzież 50 zł, żywność 550-600 zł, środki higieny 100 zł oraz na lekarstwa 80 zł. Umowa o pracę na czas określony do 31 października 2010 r. potwierdza wysokość wskazanego we wniosku wynagrodzenia. Z rachunku bankowego opłacane są składki na ubezpieczenia społeczne.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe skarżąca wykazała. Uzyskuje bowiem najniższe wynagrodzenie, z którego musi opłacić bieżące opłaty związane z mieszkaniem oraz z własnym utrzymaniem. Pozyskanie dodatkowego dochodu może być dla strony utrudnione choćby ze względu na wiek (ur. w 1958 r.). Poza tym, skarżąca nie dysponuje żadnym majątkiem, który mogłaby spieniężyć celem pokrycia kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, w związku z tym, ze strona wykazała, że poniesienie kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to opłata kancelaryjna i wpis od skargi kasacyjnej w wysokości połowy wpisu od skargi wyznaczonego na kwotę 500 zł) może pociągnąć za sobą uszczerbek dla jej niezbędnego utrzymania, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.