Uzasadnienie
Skarżący, w wyniku wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2016 r., wniósł o zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych.
Powyższe zarządzenie zostało uchylone zarządzeniem z dnia 1 lipca 2016 r. Jako uzasadnienie tego rozstrzygnięcia powołano regulację z art. 220 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: p.p.s.a.), na podstawie której wolne od wpisu jest zażalenie na postanowienie odrzucające środek odwoławczy na skutek nieuiszczenia wpisu sądowego.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, w sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 249a p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Na obecnym etapie postępowania w niniejszej sprawie na skarżącego nie został nałożony obowiązek opłacenia kosztów sądowych, w związku z czym procedowanie w sprawie o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest w tym momencie zbędne.
Referendarz zauważa, że koszty sądowe jako takie to wszelkie opłaty i wydatki, jakie strona ma obowiązek ponosić w toku postępowania. Należy jednak mieć na uwadze, że na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. strona może wnosić o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania.
W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej art. 249a ustawy procesowej.