Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2009r. J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane jako wniosek, wskazując, że wnosi "...sprzeciw od postanowienia przewodniczącego sędziego WSA S. G. z dnia [...] maja 2009r. syg.akt I SAB/Kr 5/06".
W uzasadnieniu wniosku J. G. zażądała wyłączenia ze sprawy sędziego S. G. wskazując, że od 3 lat nadużywa on prawa, mataczy i manipuluje oraz doprowadza wnioskodawczynię do utraty zdrowia i życia. Wskazała, że sędzia nie powiadomił o terminie rozprawy wyznaczonego adwokata i nie uznał za zasadny wniosku o odroczenie rozprawy z tego powodu. Ponadto, jak dodawała wnioskodawczyni, sędzia S. G. nie wysłał złożonego zażalenia z dnia [...] stycznia 2009r. na jego postępowanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego i "zamataczył" 25 załączników dołączonych do zażalenia jak i samo zażalenie, zwracając się z pismem o wyjaśnienie czy złożone zażalenie należy traktować jako zażalenie czy kasację.
W aktach sądowych znajduje się pismo – zarządzenie Okręgowej Rady Adwokackiej nr [...] wyznaczające dla wnioskodawczyni pełnomocnika z urzędu w osobie adw. K. S. – T., z wyraźnym wskazaniem, że zarządzenie to nie zastępuje pełnomocnictwa. Pismo to zostało doręczone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny J. G. dnia [...] sierpnia 2008r. (pocztowe potwierdzenie odbioru). Wyznaczona do sprawy pełnomocnik adw. K. S. – T. złożyła w Sądzie dnia [...] września 2008r. jedynie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez nią aplikantowi adwokackiemu W. G. do wglądu w akta sprawy, nie przedstawiając pełnomocnictwa udzielonego jej przez J. G.. Zarządzeniem z dnia [...] września 2008r. Przewodniczący Wydziału I Finansowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyznaczył termin rozprawy na 1 października 2008r. wzywając jednocześnie adw. K. S. – T. o przedłożenie pełnomocnictwa. Zawiadomienie o terminie rozprawy wraz z wezwaniem zostało doręczone [...] września 2008r. na adres Kancelarii Adwokackiej (pocztowe potwierdzenie odbioru pisma).
Na wyznaczoną rozprawę nie stawiła się ani J.. G., ani wyznaczona w sprawie jej pełnomocnik. Sąd (przewodniczył Sędzia S. G., będąc jednocześnie sprawozdawcą) postanowił odroczyć rozprawę i ponownie wezwać pełnomocnika z urzędu o przedłożenie pełnomocnictwa lub wyjaśnienie czy zostało ono udzielone przez J. G., a także zawiadomić J. G. o terminie kolejnej rozprawy. Pismem z dnia [...] października 2008r. adw. K. S. – T. poinformowała Sąd, że "[...] J. G. nie udzieliła mi pełnomocnictwa po tym jak została poinformowana, że jej skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa wobec dokonania czynności, a ja nie jestem ustanowiona do prowadzenia jej innych spraw".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Finansowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2008r. został wyznaczony kolejny termin rozprawy na dzień [...] grudnia 2008r., o którym to terminie, zgodnie z tym zarządzeniem, została zawiadomiona J. G. w dniu [...] listopada 2008r. (pocztowe potwierdzenie odbioru).
Pismem z dnia [...] listopada 2008r. J. G. wniosła o odroczenie rozprawy wskazując, że wyznaczona do sprawy adw. S. – T. jest chora i nie została w ogóle powiadomiona o terminie rozprawy. Ponadto wskazała, że wyznaczony pełnomocnik z urzędu oświadczyła jej, że bronić jej przed sądem nie będzie. Wniosek kończył się słowami "W przypadku nie odroczenia sprawy uważałambym sędziego za szalonego, obowiązkiem sędziego jest ustanowić adwokata".
Z protokołu rozprawy w dniu [...] grudnia 2008r. (sędzią sprawozdawcą nadal pozostawał sędzia S. G.) wynika, że Sąd po odczytaniu pisma adw. K.S. – T. z dnia [...] października 2008r. o nieudzieleniu pełnomocnictwa i przyczynach jego nieudzielenia, a także pisma J. G. z dnia [...] listopada 2008r. w sprawie wniosku o odroczenie rozprawy uznał, że nie zachodzą w sprawie ważne przyczyny odroczenia rozprawy, o których mowa w art.109 w zw. z art.99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami). Po zamknięciu rozprawy w dniu [...] listopada 2008r. Sąd umorzył postępowanie sądowe J. G. ogłaszając w tym dniu wydane postanowienie.
W aktach sądowych znajduje się ponadto oświadczenie sędziego S. G. z dnia [...] czerwca 2009r., wskazujące, że przesłanki o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) –p.p.s.a. w jego przypadku nie zachodzą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Na wstępie należy zaznaczyć, że wyłączenie sędziego może nastąpić w przypadkach określonych w ww. art. 18 i 19 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z ww. art. 18 Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Dodatkowo, zgodnie z ww. art. 19 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W złożonym wniosku J. G. nie wskazała w sposób wyraźny na postawie którego z ww. przepisów opiera swoje żądanie. W ocenie Sądu, który samodzielnie ocenił podane we wniosku przez J. G. przyczyny żądania wyłączenia sędziego S. G., nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające to żądanie.
Z akt sprawy nie wynika, aby sędzia S. G. podlegał z urzędu wyłączeniu na zasadzie ww. art.18 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie zachodzą bowiem żadne okoliczności dotyczące osoby sędziego oraz sprawy lub stron biorących udział w sprawie, o których mowa w powołanym przepisie. W swoim wniosku J. G. wskazuje na swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania sprawy przez sędziego S. G., w szczególności z powodu opóźnienia w nadaniu sprawie biegu po wniesieniu "zażalenia" z [...] stycznia 2009r., a także z powodu braku uwzględnienia wniosku o odroczenie rozprawy.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie uzasadniają wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art.19 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zauważyć, że wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu, a także sama J. G. byli prawidłowo powiadamiani o terminach wyznaczonych rozpraw, z co najmniej 7 - dniowym wyprzedzeniem, jak tego wymaga art. 91 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skoro J. G. nie udzieliła pełnomocnictwa wyznaczonemu pełnomocnikowi z urzędu, a takie pełnomocnictwo jest wymagane zgodnie z art.244 §2 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis stanowi, że ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi - wydanie postanowienia po zamknięciu rozprawy, o której terminie J. G. została prawidłowo zawiadomiona, w ocenie Sądu nie stanowi okoliczności uzasadniającej wątpliwość co do bezstronności sędziego sprawozdawcy. Takiej okoliczności nie usprawiedliwia również kierowane do skarżącej wezwanie o sprecyzowanie określenia za jaki środek zaskarżenia należało uważać "zażalenie" z dnia [...] stycznia 2009r.
Zdaniem Sądu, okoliczności wskazane przez J. G. we wniosku o wyłączenie sędziego S. G. w żaden sposób nie uprawdopodobniły wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. Samo zaś przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl ww. art. 19 jego wyłączenie. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania sędziego (por. postanowienie NSA z 5 września 2008r. sygn. akt OZ 665/08).
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie na zasadzie art.22 §1 i §2 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy(§1), a postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.