Uzasadnienie
D. J. w imieniu własnym oraz współskarżących Z. H. I., I. J. i A. J. W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 23).
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II tutejszego Sądu wezwał D. J. do uzupełnienia braku formalnego złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy przez złożenie ich wszystkich na urzędowych formularzach PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przekazano D. J. cztery egzemplarze formularzy PPF (k. 32).
Powyższe wezwanie zostało doręczone D. J. jako skarżącej w swoim imieniu oraz jako pełnomocnikowi współskarżących w dniu 14 sierpnia 2015 r. (k. 43). Termin wykonania zobowiązania mijał w piątek 21 sierpnia 2015 r. W tymże dniu na adres Sądu zostały wysłane dwa formularze PPF tj. w imieniu I. J. oraz D. J. (k. 44-50).
Zarządzeniem z dnia 14 października 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wnioski o prawo pomocy złożone przez Z. H. I. i A. J. W. W ustawowym terminie sprzeciw od powyższego zarządzenia złożyła D. J. (występując przy tej czynności jako pełnomocnik Z. H. I. i A. J. W.). Sprzeciw nie zawiera uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski o prawo pomocy złożone w dniu 27 lipca 2015 r. w imieniu Z. H. I. i A. J. W. podlegają pozostawieniu bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W sprawie niniejszej D. J. występująca w imieniu Z. H. I. i A. J. W. jako ich pełnomocnik zarządzeniem z dnia 29 lipca 2015 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosków o prawo pomocy złożonych w imieniu tych dwóch Skarżących, poprzez złożenie wniosków na formularzach PPF. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania oraz wysłano stosowne formularze. W wyznaczonym terminie, który mijał w dniu 21 sierpnia 2015 r., obowiązki te nie zostały wykonane, co uzasadniało pozostawienie wniosków o prawo pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 związku z art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczono o tym jak w sentencji, przy czym odnośnie przepisu art. 260 p.p.s.a. zastosowano jego brzmienie obowiązujące do dnia 14 sierpnia 2015 r. na podstawie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658).