Uzasadnienie
D. J., I. J., Z. I. i A. W. wywiodły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Następnie D. J. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik I. J., Z. I. i A. W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 23).
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał D. J. do uzupełnienia braku formalnego złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy przez złożenie ich wszystkich na urzędowych formularzach PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przekazano ww. cztery egzemplarze formularzy PPF w celu ich wypełnienia (k. 32).
Powyższe wezwanie zostało doręczone D. J. jako skarżącej w swoim imieniu oraz jako pełnomocnikowi współskarżących w dniu 14 sierpnia 2015 r. (k. 43). Termin wykonania zobowiązania mijał w dniu 21 sierpnia 2015 r.
W tym dniu na adres Sądu zostały wysłane dwa formularze PPF, tj. w imieniu I. J. oraz D. J. (k. 44-50). Pełnomocnik skarżących mimo upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu nie złożyła pozostałych wniosków o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 14 października 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wnioski o prawo pomocy złożone przez Z. I. i A. W. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu od powyższego zarządzenia złożonego przez D. J., występującej przy tej czynności jako pełnomocnik Z. I. i A. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 472/15 pozostawił bez rozpoznania wnioski o prawo pomocy złożone przez Z. I. i A. W. Zażalenie na to postanowienie zostało następnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II OZ 1370/15.
Z uwagi na powyższe, w dniu 5 lutego 2016 r. wezwano D. J. – pełnomocnika skarżących Z. I. i A. W. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 czerwca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 111).
Powyższe wezwanie doręczono D. J. w sposób zastępczy, tj. po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu pod adresem przez nią podanym przesyłkę złożono do akt ze skutkiem doręczenia - w dniu 26 lutego 2016 r. (k.112). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 4 marca 2016 r. Do chwili obecnej skarżące nie uiściły wpisu od skargi, co zostało potwierdzone w piśmie Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z dnia 29 czerwca 2016 r. (k. 173).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 czerwca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie, wskutek nieobecności strony pod adresem podanym w skardze, było dwukrotnie awizowane jak tego wymaga art. 73 p.p.s.a. Wobec nieodebrania awizowanej przesyłki – złożono ją do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 26 lutego 2016 r. (czternasty dzień od daty pierwszego awizo, które miało miejsce 12 lutego 2016 r.). Termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych liczony był zatem od dnia 27 lutego 2016 r. i upływał 4 marca 2016 r.
W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżących została zatem prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i pouczona o skutkach prawnych niewypełnienia powyższych obowiązków. Pomimo prawidłowego wezwania, ww. obowiązek nie został wykonany, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.
W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia ich skargi.