Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na rzecz skarżącej A. W. (k. 383) podając we wniosku, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, który jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Obecnie skarżąca utrzymuje się dochodu z umowy o pracę w wysokości 1.650 zł. Wnioskodawczyni posiada budynek gospodarczy, przerobiony na mieszkanie około [...] m2 z [...] roku oraz 1/2 nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha z siostrą. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. Bieżące opłaty wynoszą około 1.000 zł. Na przeżycie dwóch osób pozostaje kwota około 630 zł W konkluzji skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny, gdyż ponoszone wydatki w całości pochłaniają uzyskiwany dochód (k.383-384).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej A.W. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż w chwili obecnej utrzymuje się wraz z bezrobotnym synem jedynie z jej wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.650 zł. Wnioskodawczyni posiada budynek gospodarczy przerobiony na mieszkanie około [...] m2 z [...] roku oraz 1/2 nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha z siostrą. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. Ponoszone wydatki w całości pochłaniają uzyskiwane dochody. Po opłaceniu rachunków na zakup żywności dla dwóch osób pozostaje kwota około 630 zł.
Powyższe okoliczności, a w szczególności brak oszczędności w połączeniu z wykazanym dochodem pozwalają na stwierdzenie, iż A. W. nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.