Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 maja 2007 r. nr [...] Starosta Powiatowy – na mocy art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) – zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach siedliska rolniczego wraz ze szczelnym zbiornikiem na ścieki sanitarne na terenie działki nr [...] w miejscowości M. gmina Ż. W dniu 6 marca 2008r. A. K. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną powołując się na przepis art. 145 ust. 1 pkt 4 kpa i wskazując, że inwestor samowolnie i bez jego wiedzy narusza przysługującą mu służebność, budując na niej dom.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008r. nr [...] Starosta Powiatowy wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 31 maja 2007r o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, stanowiącego, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Decyzją z dnia 3 czerwca 2008r. Starosta Powiatowy odmówił uchylenia decyzji z dnia 31 maja 2007r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia przywołano art. 104, art. 146 § 2 i art. 151 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego
W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 26.04.2007r. do organu wpłynął wniosek R. P. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach siedliska rolnego oraz szczelnego zbiornika na ścieki na terenie działki nr [...] w M. Zgodnie z projektem zagospodarowania działki budynek i zbiornik na ścieki zlokalizowane zostały w północnej części działki, tuż przy granicy z działką nr [...] / jezioro-staw/. Do wniosku załączone zostało oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [...] w wraz Kw nr [...]. z którego wynikało jego prawo własności do działki. Postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, zakończone ww. decyzją z dnia 31 maja 2007r., toczyło się bez udziału A. K., albowiem z posiadanych przez organ dokumentów nie wynikało, że przysługuje mu osobista służebność przechodu i przejazdu przez działkę nr [...].
A. K. w terminie ustawowym złożył wniosek o wznowienie postępowania, wnosząc o uchylenie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. A. K. przedstawił kopię aktu notarialnego z dnia 3.10.1989r. oraz kopię aktualnego odpisu z księgi wieczystej nr [...] z dnia 31.03.2008r. W akcie notarialnym R. P. oświadczył, że ustanawia na rzecz A. K. bezpłatną, dożywotnią służebność przechodu i przejazdu przez nabytą od niego działkę przy południowej stronie jeziora oraz współkorzystanie ze stawu, a nadto zobowiązuje się ustanowić w części północnej bezpłatną służebność korzystania z działki o pow. ok. 1000m² na nieużytkach przy drodze pod M., w przypadku uzyskania przez niego zgody na budowę pod domek letniskowy. Nabywca wyraził zgodę na wypas bydła na łące na skarpie.
Natomiast w księdze wieczystej nr [...] w dziale III Ciężary i ograniczenia wpisano "Bezpłatna, dożywotnia służebność osobista przechodu i przejazdu przez działki nr [...], [...],[...], [...] przy południowej stronie i północnej jeziora oraz współużytkowanie ze stawu- na rzecz A K. Wpisu dokonano na podstawie wniosku z dnia 21.09.2005r i umowy sprzedaży z dnia 31.10.2005r. W dniu 13.12. 2005r na tej samej podstawie wpisano, że służebność obejmuje również wypas bydła na łące i skarpie.
Organ I instancji wskazał, że w sprawie zaistniały dwie podstawy do wznowienia postępowania, a mianowicie wymieniona w przepisie art. 145 §1 pkt 4 kpa, albowiem A. K. będąc strona postępowania z uwagi na przysługującą mu służebność na działce nr [...], bez własnej winy, nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Nadto druga podstawę wznowienia stanowił przepis art. 145 §1 pkt 5 kpa stanowiący o wznowieniu postępowania jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ wskazał, że w trakcie wznowionego postępowania dowiedział się o ciężarach ograniczających zainwestowanie działki nr [...], tj. służebności osobistej dla A. K. Okoliczności te są istotne i wyszły na jaw po wydaniu decyzji.
Rozpoznając sprawę organ I instancji ustalił, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę poprzedziła wymagana prawem ostateczna decyzja Burmistrza Gminy o warunkach zabudowy z dnia 28.10.2004r.i 11.01.2005r. dla siedliska rolnego tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zabudowania gospodarcze dla zwierząt inwentarskich, zabudowania dla celów gospodarstwa agroturystycznego na terenie działek nr [...],[...],[...], [...] w miejscowości M. Organ I instancji ustalił, że choć A. K. nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę- inwestor R. P. zapewnił mu możliwość przejazdu i przechodu przez działkę nr [...] przy jej północnej stronie co umożliwia dostęp do stawu. Pozwolenie na budowę nie narusza zatem praw skarżącego ustanowionych aktem notarialnym z dnia 3.10. 1989r. oraz wynikających z wpisu w księdze wieczystej prowadzonej dla działki nr [...].
Wskazano, że gdyby przeprowadzono procedurę administracyjną dotyczącą udzielenia pozwolenia na budowę, z udziałem obu stron, nie byłoby przeciwwskazań do wydania pozwolenia na budowę na działce nr [...] w brzmieniu identycznym jak w decyzji z dnia 31.05.2007r. Organ wskazał, że wprawdzie skarżący zwracał uwagę, że przysługująca mu służebność obejmuje pół morga ziemi i pastwiska przy jeziorze po stronie północnej jeziora na prawo i łączy się z drogą gminną, to powyższe nie znajduje potwierdzenia w zebranych dokumentach, bowiem zapis w księdze wieczystej działki nr [...] określa służebność przejazdu i przechodu przy północnej stronie jeziora, nie określa zaś powierzchni podlegającej tej służebności. Zarzut skarżącego, że inwestor zagrodził drogę gminną prowadzącą do jego służebności jest kwestią, której rozstrzygnięcia należy dochodzić na drodze cywilnoprawnej. Organ wskazał również, że inwestor przedłożył kopię projektu zagospodarowania działki nr [...] zatwierdzonego decyzją z dnia 31.05.2007r., na której graficznie przedstawił w północnej części działki nr [...] wzdłuż granicy działką [...] pas o szerokości ok. 2,50m rozpoczynający się od działki drogowej gminnej nr [...], a kończący się przy działce nr [...]-stawie i określił go jako służebność. Tak wyznaczona trasa służebności nie koliduje z lokalizacją budynku mieszkalnego na działce nr [...] zatwierdzonego decyzją z dnia 31.05.20087r.
Organ uzasadniając podstawę prawną rozstrzygnięcia zacytował przepis art. 146 § 2 kpa stanowiący, że nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej oraz przepis art. 151 § 2 kpa stanowiący, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.
Powołując się na powyższe organ I instancji wskazał, że choć zaistniały przesłanki do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 4 i 5 kpa, to jednak zgodnie z art. 151 § 2 stwierdził, że decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę na terenie działki nr 42 została wydana z naruszeniem prawa, a podstawą prawną dla której jej nie uchylono jest cytowany przepis art. 146 §2 kpa.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. K., domagając się uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zarzucając naruszenie przepisów postępowania –art. 6,7,9 kpa, które miało wpływ na wynik sprawy oraz błędne zastosowanie przepisu art. 146 § 2 kpa.
W uzasadnieniu odwołania wskazano, że wpisu bezpłatnej i do żywotniej służebności przechodu i przejazdu przez działkę nr [...] dokonano 13.12.2005r. Inwestor wraz z wnioskiem z dnia 26.04.2007r. o udzielenie pozwolenia na budowę przedstawił odpis z księgi wieczystej, a więc nie jest prawdą twierdzenie organu, że w dniu wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, organ nie posiadał wiedzy o prawie odwołującego do służebności. Zatem już na pierwszym etapie postępowania była możliwość wstępnego rozstrzygnięcia miejsca lokalizacji budynku, w taki sposób by nie kolidował z wykonywaniem prawa służebności. Zarzucono, że organ wydający zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę, gdyby dołożył należytej staranności miałby wiedzę o zapisanej służebności i na pewno nie wydałby rozstrzygnięcia zezwalającego na budowę siedliska w zatwierdzonym miejscu, albowiem nie można wydawać pozwoleń naruszając zagwarantowane prawa.
Odwołujący podniósł, że R. P. urządzając swoje siedlisko zagrodził drutem kolczastym wejście na działkę nr [...] od drogi głównej, jak również pozbawił go dostępu do służebności od strony działki nr [...] z powodu zamontowania bramy zamykanej na kłódkę.
Odwołujący powołując się na treść wyżej cytowanego przepisu art. 146 § 2 kpa podniósł, że jego zastosowanie w decyzji organu I instancji jest nietrafne, gdyż nie można przyjąć, iż nie mogłaby zapaść inna decyzja niż kwestionowana we wniosku o wznowienie postępowania. Wskazano, że działka nr [...] jest tylko w niewielkiej części obciążona służebnością, zatem istniały podstawy do tego by lokalizację siedliska ustalić w innym miejscu, by nie naruszać praw odwołującego.
W konsekwencji odwołujący zarzucił, iż okoliczności sprawy wskazują, że organ I instancji błędnie zastosował przepis art. 146 § 2 kpa.
Po rozpatrzeniu niniejszego odwołania Wojewoda decyzją z dnia 9 lipca 2009r. nr [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił przebieg postępowania poprzedzający wydanie decyzji z dnia 31 maja 2007r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz przebieg postępowania wszczętego na skutek wniosku skarżącego o wznowienie postępowania.
Organ II instancji podał, że wydanie pozwolenia na budowę poprzedziło wydanie ostatecznej decyzji z dnia 28 października 2004r. o ustaleniu warunków zabudowy dla terenu działek nr [...],[...],[...],[...] położonych w M. zgodnie z załącznikiem graficznym, dla inwestycji siedlisko rolne tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zabudowania gospodarcze dla zwierząt inwentarskich zabudowania dla celów gospodarstwa agroturystycznego. Wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę inwestor przedłożył projekt budowlany oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W wyniku przeprowadzonego postępowania organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, że posiadanie przez skarżącego służebności przechodu i przejazdu przez działkę nr [...] nie miałoby wpływu na rozstrzygnięcie wniosku inwestora. Jak wynika bowiem z przeprowadzonej analizy materiału dowodowego lokalizacja nowoprojektowanego budynku w niczym nie koliduje z zaznaczonym na mapie sytuacyjnej pasem wydzielonym pod służebność dla skarżącego. Natomiast odnośnie zarzutów dotyczących zagrodzenia drogi gminnej nr [...] oraz zawężenia drogi poprzez ustawienie kamieni na jej poboczu, a tym samym uniemożliwienie korzystania z drogi, organ odwoławczy wskazał, że właściwym do zbadania i wydania rozstrzygnięcia w takich sprawach jest sąd powszechny.
W skardze na powyższą decyzję A. K. zarzucił:
- - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzekania, a mianowicie błędne określenie charakteru służebności ustanowionej na rzecz skarżącego- wbrew oczywistym zapisom znajdującym się w chwili orzekania przez Wojewodę w kw 8860 prowadzonej przez Sąd Rejonowy,
- - naruszenie art. 146 § 2 kpa poprzez jego błędne zastosowanie polegające na tym, że organ uznał w oparciu o błędne i nieprawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe, że w sprawie zachodzą takie okoliczności iż pozwalają one założyć, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, podczas gdy żadne okoliczności ani zgromadzone dowody nie wskazują na słuszność takich ustaleń.
Wskazując na powyższe skarżący wniósło:
1/ uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji, 2/ dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu nieruchomości na okoliczność jak rzeczywiście przebiega służebność ustanowiona na rzecz skarżącego w kw [...] oraz przeprowadzenie dowodu z akt dołączonych do ww. kw, jak też dowodu z samej kw Sądu Rejonowego, 3/ zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W treści uzasadnienia skarżący podniósł, iż nie można zgodzić się z ustaleniami dokonanymi przez organy administracji, gdyż nie jest tak jak to podano w zaskarżonej decyzji, iż służebność skarżącego polega na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr[...]. Służebność ta obejmuje bowiem wypas bydła na skarpie co prawomocnie wpisano w dniu 16 lutego 2006r., a decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego zapadła w dniu 31 maja 2007r. Powyższe oznacza, że Wojewoda przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie wziął pod uwagę treści księgi wieczystej kw [...] SR.
Nadto organ nie podał jakie okoliczności prócz błędnie ustalonych mają przemawiać za zastosowaniem przepisu art. 146 § 2 kpa. Skarżący przywołał i zacytował orzecznictwo oraz poglądy doktryny dotyczące możliwości zastosowania ww. podstawy prawnej, akcentując, że wydanie decyzji na ww. podstawie jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa jak również, to że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest nie tylko ustalenie przyczyn wznowienia, ale ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie istoty sprawy.
Skarżący wskazał odnosząc się do rozpoznawanej sprawy, że dopiero całościowe i prawidłowe w tym przypadku zapoznanie się z treścią kw [...] może ewentualnie doprowadzić do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki z art. 146 § 2 kpa. Niedopuszczalnym jest, jak to zarzucił skarżący, posiłkowanie się bliżej nieokreślonymi mapkami sytuacyjnymi jak to uczyniono w postępowaniu administracyjnym, z uwagi na fakt, że kwestie zakresu służebności określa treść zawieranych a dołączonych do kw umów, a nadto gdyby treść ta budziła wątpliwości należy ustalić tę służebność "w terenie" za pomocą opinii biegłego z zakresu nieruchomości, która wzięłaby pod uwagę całokształt zapisów i uwarunkowania terenowe na przedmiotowej działce. Jednakże, jak to wskazano, skoro cała działka nr [...] objęta jest służebnością, to ta okoliczność eliminuje zastosowanie art. 146 § 2 kpa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący zarzucał dodatkowo, że inwestor samowolnie postawił dom, na działce do której nie ma żadnych praw, na gruncie będącym, który w całości należy do skarżącego z uwagi na ustanowioną na nim służebność i w takim stanie rzeczy winien dom usunąć. Nadto zarzucił, że inwestor uniemożliwia mu korzystanie ze służebności, a więc w konsekwencji nie mógł otrzymać pozwolenia na budowę domu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy / art. 145 § 1 pkt 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji nie naruszyły prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności zważyć należy, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie toczy się w związku z wznowieniem postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 31 maja 2007r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach siedliska rolniczego wraz ze szczelnym zbiornikiem na ścieki sanitarne- zgodnie z postanowieniem Starosty Powiatowego z dnia 22 kwietnia 2008r. Zatem, na co trafnie wskazał skarżący w skardze wniesionej do Sądu, organ administracji po ustaleniu, że istnieją podstawy wznowienia wydaje decyzję co do meritum sprawy, rozpoznając sprawę na nowo, przy czym granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona przez zakres sprawy administracyjnej zakończonej decyzją administracyjną. W niniejszej ww. sprawą administracyjną, która wyznaczyła granice postępowania w związku ze wznowieniem jest sprawa udzielenia pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji na działce nr [...] w M. gmina Ż. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm./w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim:
- 1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska;
- 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów.
Nadto, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
- 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
- 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. (art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane).
Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć, m. in.:
- 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu;
- 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
- 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe uregulowania stanowiły podstawę prawną do udzielenia pozwolenia dla budowę.
W analizowanym stanie faktycznym skarżący podnosił, że planowana przez inwestora inwestycja będzie zlokalizowana na nieruchomości będącej własnością skarżącego. Powyższy zarzut jest niezasadny. Z akt administracyjnych wynika, że na mocy umowy sprzedaży z dnia 3 października 1989r. zawartej w formie aktu notarialnego, między skarżącym i R. P., skarżący sprzedał R. P. działki nr [...],[...][...] i [...]. Zgodnie z § 8 tej umowy R. P. ustanowił na rzecz skarżącego bezpłatną, dożywotnią służebność przechodu i przejazdu przez nabytą działkę przy południowej stronie jeziora oraz współkorzystanie ze stawu, a nadto zobowiązał się ustanowić na rzecz zbywcy bezpłatną służebność korzystania z działki o pow. 1000m² na nieużytkach przy drodze pod M., w przypadku uzyskania przez niego zgody na budowę pod domek letniskowy.
Jednocześnie nabywca wyraził zgodę na wypas trzody bydła na łące na skarpie. Zgodnie z odpisem księgi wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy właścicielem działek nr [...], nr [...],[...], [...] jest R P. W dziale III dot. Ciężarów i ograniczeń wpisano 1/bezpłatna dożywotnia służebność osobista przechodu i przejazdu przez działki nr: [...],[...],[...],[...] przy południowej stronie i północnej jeziora oraz współużytkowanie stawu-na rzecz A. K. Wpisano, dnia 13.12.2005r. Służebność obejmuje też wypas bydła na łące na skarpie. Wpis uzupełniono 16 lutego 2006r. Powyższe dokumenty potwierdzają, że inwestor R. P., a nie skarżący jest właścicielem ww. działek, w tym działki nr [...]. Skarżącemu służy natomiast opisane prawo służebności przechodu i przejazdu przez ww. nieruchomości oraz prawo wypasu bydła. Tak opisana służebność nie może oznaczać wbrew zarzutom skargi, że cała działka nr [...] objęta jest służebnością.
Wskazać należy, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zarzucił z kolei, że tylko niewielka część działki nr [...] objęta jest służebnością, co miało uzasadnić stanowisko o możliwym innym usytuowaniu zabudowy niż w kwestionowanym pozwoleniu na budowę. Natomiast w skardze podnosił, że cała ta nieruchomość jest objęta służebnością. Powyższe sprzeczne stanowiska nie mają jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, skoro do akt sprawy zostały złożone dokumenty urzędowe w postaci wypisów z księgi wieczystej nr [...] dotyczącej działki nr [...] z aktualnym wpisem dotyczącym również wypasu bydła wraz z umową sprzedaży tejże działki przez skarżącego na rzecz inwestora. Nadto skarżący nie uzasadnił swojego zarzutu błędnego określenia charakteru służebności, wbrew zapisom ww. kw nr [...]
W skardze skarżący zarzucił, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu 31 maja 2007r., natomiast wyżej opisanych wpisów w księdze wieczystej dokonano prawomocnie 16 lutego 2006r.Mimo to organ odwoławczy w swojej decyzji nie wziął pod uwagę treści kw [...]. Powyższy zarzut jest oczywiście niezasadny. Jak wynika bowiem z treści postanowienia o wznowieniu postępowania, jak i decyzji organów obu instancji właśnie w toku postępowania wznowieniowego organ administracji dowiedział się o istniejącej służebności osobistej dla A. K. polegającej na prawie przechodu i przejazdu przez min. działkę nr [...]. Powyższe, jak to wskazały organy, istotne dla sprawy nowe dowody w postaci ww. aktu notarialnego i wypisu z księgi wieczystej nr [...], stanowiące o ciężarach ograniczających zainwestowanie działki wyszły na jaw po wydaniu decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Stanowiły one jedną z podstaw wznowienia postępowania, albowiem istniały w dacie wydawania decyzji. W konsekwencji powyższego dowody te, wobec wznowienia postępowania, zostały uwzględnione w trakcie ponownego rozpoznawania sprawy w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd uznał je za niezasadne. Inwestor spełnił opisane wyżej wymogi prawne umożliwiające uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarzut kolidowania planowanej inwestycji z wykonywaniem prawa służebności nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podziela ustalenie organów administracji, iż lokalizacja nowoprojektowanego budynku w niczym nie koliduje ze służebnością skarżącego. Powyższe wynika z załączonego do projektu budowlanego projektu planu zagospodarowania przestrzennego działki, na którym oznaczono projektowany budynek jednorodzinny. Ze złożonego projektu nie wynika, aby pozbawiał on skarżącego prawa przechodu i przejazdu przez działkę nr [...], czy też prawa wypasu i dostępu do stawu.
Natomiast podkreślić należy, że naniesione przez skarżącego na ww. projekcie adnotacje - od drogi teren nieruchomości jest ogrodzony drutem kolczastym, brama jest zamykana na kłódkę, co powoduje brak dostępu do działki i brak możliwości przechodu i przejazdu, nie może być rozstrzygana w sprawie administracyjnej.
Nie może zostać również uwzględniony przedstawiony w skardze wniosek o powołanie biegłego na okoliczność ustalenia jak rzeczywiście przebiega służebność ustanowiona na rzecz skarżącego w kw [...]. Biegłego w podanym zakresie nie mogły powołać organy administracji prowadząc postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Podkreślić bowiem należy, że skarżącemu przysługuje wyżej opisana służebność osobista, do której zastosowanie mają przepisy art. 296 i nast. kc. Ma ona na celu zaspokojenie osobistych potrzeb uprawnionego, źródłem jej powstania jest umowa pomiędzy właścicielem a osobą fizyczną. Zgodnie z art. 298 kc zakres służebności i sposób jej wykonywania oznacza się w braku innych danych, według osobistych potrzeb uprawnionego uwzględnieniem zasad współżycia społecznego i zwyczajów miejscowych. W trakcie postępowania przed organami administracji, jak i w skardze uzupełnianej ww. pismami procesowymi, skarżący poza powołaniem się na wypis z księgi wieczystej nie wskazał, aby zawarł z inwestorem i zarazem właścicielem działki, umowę określającą zakres służebności, nie powołał się również na ewentualne rozstrzygnięcia sądu powszechnego w tym zakresie. Zatem uznać należy, że nie wiążą go z inwestorem żadne dodatkowe, w tym umowne ustalenia dotyczące korzystania ze służebności.
W konsekwencji powyższego w analizowanym stanie faktycznym zasadnie organ – w oparciu o dyspozycję art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane – wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. Przedłożenie projektu wraz wnioskiem o jego zatwierdzenie i udzielenie pozwolenia na budowę, w sytuacji istniejącej służebności, nie uzasadniałoby bowiem odmowy wydania takiej decyzji, czy też kwestionowania ustalonej lokalizacji zabudowy. W konsekwencji wbrew zarzutom skargi organy administracji nie naruszyły przepisu art. 146 § 2kpa.
Podkreślić należy, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest ocena zgodności z prawem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. Zatem w rozpoznawanej sprawie kwestia zakresu służebności, czy też jej nierespektowania w opisywany przez skarżącego sposób może rodzić roszczenia o charakterze cywilnoprawnym, dla rozpoznania, których sąd administracyjny nie jest właściwy. Sąd nie ma podstaw do badania czy i w jaki sposób inwestor zakłóca korzystanie ze służebności opisanych w księdze wieczystej. Jednakże naruszanie takich praw może być dochodzone przed sądem powszechnym.
Należy zatem zgodzić się z ustaleniami organu odwoławczego, że spory, których przedmiotem jest przebieg służebności i naruszanie tego ograniczonego prawa rzeczowego nie należą do kognicji sądów administracyjnych, lecz rozstrzyga je sąd powszechny. Zarzuty w tym zakresie nie mają wpływu na przebieg postępowania prowadzonego na podstawie wyżej cyt. regulacji ustawy Prawo budowlane. Jak to bowiem wyżej wskazano, spełnienie przez inwestora wymogów zawartych w tych przepisach powoduje, że organ administracji nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Ponownie jedynie na marginesie, gdyż było to już wyżej przedmiotem rozważań Sądu, podkreślić należy, że inwestor złożył oświadczenie o przysługującym mu prawie do dysponowania nieruchomością, a prowadzone postępowanie administracyjne potwierdziło, że skarżący jest właścicielem działki nr [...], której zainwestowanie jest ograniczone służebnościami opisanymi w księdze wieczystej nr 8860. Projektowana inwestycja z nimi nie koliduje, albowiem skarżący ma zapewniony przejazd i przechód przez działkę nr [...] przy jej północnej stronie oraz inne służebności opisane w księdze wieczystej.
Poza powyższym, analiza akt sprawy nie wykazała naruszenia dyspozycji art. 7 i 77 k.p.a. W ocenie Sądu, stan faktyczny w niniejszej sprawie został prawidłowo ustalony, a materiał dowodowy zebrany w sposób wyczerpujący. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przepisów dotyczących obligatoryjnych elementów treści uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe i fakt, że zarzuty skarżącego nie znalazły uzasadnienia w niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.