Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2016 r. J.L. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie osiąga żadnych dochodów i nie posiada żadnych nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Wywiódł przy tym, iż bank zajął mu (pisownia oryginalna: "ukradł z konta"), kwotę 5.600 zł, którą miał w nim zdeponowaną w przeszłości.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J. L. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Rozpoznając niniejszy wniosek uwzględniono przy tym decyzję Starosty [...]z dnia [...]r. oraz zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...]r., które strona dołączyła do akt innej sprawy, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt III SA/Gl 730/16. Dokumenty te potwierdzają, że przez ostatnie pół roku wnioskodawca był osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku, jednak [...] r. utracił prawo do tego świadczenia, co oznacza, że aktualnie pozostaje bez dochodu.
Mając na względzie zaprezentowany wyżej stan rzeczy uznano, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.
Na marginesie wypada zwrócić uwagę, że podobnie jak w niniejszym postanowieniu, trudna sytuacja materialna skarżącego została uznana przez tutejszy Sąd za dostatecznie uprawdopodobnioną w wielu innych sprawach, w których J.L. przyznawano prawo pomocy w zakresie całkowitym (między innymi sprawy o sygn. akt II SA/Gl 1178/15, II SA/Gl 1206/15 oraz II SO/G 1/16, gdzie rozstrzygnięto o tym mocą postanowień z dnia 21 lipca 2016 r., czy III SAB/Gl 11/16, gdzie wydano w tym zakresie postanowienie z dnia 23 września 2016 r.).