Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy K. W. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. W formularzu wskazał, że przebywa w Regionalnym Ośrodku Psychiatrii Sądowej w B. Jedynym źródłem utrzymania się strony jest świadczenie rentowe otrzymywane w kwocie około 2000 zł miesięcznie. Po potrąceniach z tytułu alimentów do dyspozycji pozostaje mu kwota 545 zł. Kwota ta przeznaczana jest na zakup odzieży, wody i środków czystości i żywności. Skarżący nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów, których wartość przekracza 3000 euro.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje
Przystępując do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, wskazać należy, że jego sytuacja materialna była już poddana analizie Sądu, który postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od każdorazowej opłaty sądowej ponad kwotę 50 zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Kolejny wniosek strony zmierza do uzyskania profesjonalnego pełnomocnika w postaci adwokata z urzędu.
Zgodnie z treścią art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i stosowana jest jedynie w przypadkach, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i ma na celu ułatwienie najuboższym dochodzenia swych słusznych praw w sprawach dotyczących ich interesów.
Zdaniem Sądu skarżący wykazał dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami na poniesienie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika. Dla oceny, czy strona jest w stanie ponieść koszty postępowania (koszty sądowe i inne wydatki), czy koszty zastępstwa procesowego, istotne znaczenie ma jej stan majątkowy i dochody oraz sytuacja rodzinna. Niewątpliwie porównując wysokość całego dochodu jakim dysponuje skarżący, tj. kwotą około 2000 zł netto miesięcznie, z kwotą jaka potrącana jest mu z tytułu alimentów oraz wydatkami ponoszonymi na utrzymanie siebie, należy przyjąć, że kwota pozostająca skarżącemu po uiszczeniu wszystkich powyższych wydatków, uniemożliwia poniesienie przez niego kosztów skorzystania z fachowego pełnomocnika. W tej sytuacji zasadnym jest umożliwienie skarżącemu skorzystanie z prawa do sądu i przyznanie mu adwokata z urzędu.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 P.p.s.a., działając na podstawie art. 254 § 1 P.p.s.a.