Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. sygn. [...], którą nakazano inwestorowi K. W. wykonanie określonych czynności celem doprowadzenia budowy budynku mieszkalnego realizowanej przy ul. [...] w P. na działce o nr ewid. [...] do stanu zgodnego z dokumentacją projektową oraz zmianami w niej naniesionymi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zawarła wniosek o zawieszenie wykonania decyzji do czasu prawomocnego rozpatrzenia sprawy, albowiem jej wykonanie wywoła dla strony nieodwracalne skutki.
W odpowiedzi na skargę organ oświadczył jedynie, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przesłano pismem z dnia 13 marca 2008 r. uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Uczestnik postępowania T. W. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z kolei uczestniczka I. K. w piśmie z dnia [...] r. przychyliła się do zaskarżonej decyzji, wskazując, iż argumenty podane przez skarżącą są nieprawdziwe. Uczestniczka ta powołała się na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą wstrzymanie skarżącej robót budowlanych prowadzonych przy realizacji budynku mieszkalnego w związku z dokonanym istotnym odstępstwem od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Mimo wydania tej decyzji, skarżąca kontynuowała roboty budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04).
Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej, nie przybliżyła też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn.
nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się jedynie ogólnie na nieodwracalne skutki, nie precyzując na czym miałyby one polegać.
Oceniając zatem wniosek skarżącej w zakresie powołanych w nim okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zakres i przedmiot nałożonego na skarżącą obowiązku, nie można bowiem przyjąć, że jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie wykonanie decyzji może spowodować po stronie skarżącej szkodę, ale brak jest podstaw do przyjęcia, że może być to szkoda znaczna w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (gdy wykonanie decyzji ma polegać jedynie na zmniejszeniu szerokości okapu).
Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącą, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 omawianej ustawy.