Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że została zmuszona do podjęcia działań prawnych w związku z budową wiatraka w sąsiedztwie należącej do niej nieruchomości. Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką i ojcem. W skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 200 m2, mieszkanie w K. o pow. 31 m2 oraz nieruchomości rolne położone w miejscowościach K. i G. o łącznej powierzchni 1,86 m2. Skarżąca zadeklarowała, że posiada oszczędności w wysokości 30.506 zł, a jej rodzice oszczędności w wysokości 23.437 zł. Wnioskodawczyni jest również właścicielką pojazdu marki [...] z 2005 r.
Wedle podanych informacji łączny dochód w rodzinie strony wynosi 8613 zł brutto miesięcznie i składają się nań emerytura jej matki – 826 zł, dochód z wynajmu mieszkania – 2.200 zł, emerytura ojca skarżącej – 1367 zł, dochody z dzierżawy gruntu uzyskiwane przez skarżącą w wysokości 1800 zł, stypendium doktoranckie strony w wysokości 1470 zł oraz stypendium projakościowe – 950 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej albowiem nie wykazano, że jej sytuacja materialna wyklucza samodzielne pokrycie wydatków z tytułu kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nie opiera się zaś na względach słusznościowych, odwołujących się do przekonania strony o zasadności złożonej skargi.
Zasadniczym kosztem, jaki strona ma obowiązek ponieść na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 500 zł. W zestawieniu z miesięcznymi dochodami strony nie jest to kwota na tyle znacząca aby w sposób zasadniczy uszczupliła te dochody. Zarazem skarżąca nie powołała w swoim wniosku żadnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że bieżące wydatki związane z utrzymaniem się pochłaniają istotną część wspomnianych dochodów, a środki, które pozostają do dyspozycji jej rodziny pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Abstrahując od powyższego zauważyć również trzeba, że nie może liczyć na zwolnienie z kosztów sądowych osoba, która posiada oszczędności w wysokości ponad 30.000 zł. Z powodzeniem może bowiem właśnie z tych środków pokryć wydatki związane z toczącym się postępowaniem sądowym.
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.