Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., nr [...]. (znak: [...].) Starosta [...]. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.:" [...]. hodowlanego zlokalizowanego na działkach nr [...].położonych w B. przy ul. [...].
WW. decyzja została wydana na wniosek A.Z. (dalej: Inwestor) z dnia [...].r. Jak wskazano w jej uzasadnieniu, Inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pr. bud., dlatego właściwy organ w oparciu o art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Starosta odniósł się do zarzutów, podnoszonych przez sąsiadów (strony) w trakcie postępowania, które dotyczyły emitowanego hałasu, odoru, zapylenia powietrza związanego [...]. Jak wyjaśnił, opierając się na informacji uzyskanej od Inwestora, będzie on prowadził hodowlę kurczą w zamkniętym [...]., wyposażonym w instalacje i urządzenia spełniające wymogi zawarte w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrza P. z dnia [...].. nr [...].. Ponadto zwrócił uwagę na fakt, że jest istniejącym od wielu lat rozwijającym się gospodarstwem rolnym stale unowocześnianym, zlokalizowanym na terenach, gdzie znajdują się inne gospodarstwa rolne, w których hodowane jest bydło oraz trzoda chlewna. Jest to teren rolniczy, położony z dala od centrum wsi, przy lesie, wśród łąk i pól.
Starosta zobowiązał Inwestora do ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, jaki jest wymagany jest przy realizacji obiektów budowlanych podlegających ocenie oddziaływania na środowisko.
Poinformował także strony, że przedmiotowe zamierzenie budowlane podlega przepisom ustawy z dnia 27 kwietnia 20011. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016r. poz. 672). Rozbudowa gospodarstwa rolnego w zakresie przedstawionym w projekcie budowlanym doprowadzi do powstania instalacji, której eksploatacja, stosownie do art. 180 tej ustawy, jest możliwa po uzyskaniu pozwolenia.
Od decyzji tej odwołanie złożyła jedna ze stron –K.F., zarzucając Staroście [...]. wydanie ww. decyzji z naruszeniem art. 10 § 1, art. 61 § 4 i art. 28 k.p.a. oraz art. 4 pr. bud. W jej ocenie, organ I instancji nie powiadomił o toczącym się postępowaniu kilku osób wskazanych we wniosku jednej ze stron postępowania z dnia [...].r. Zwróciła sie także do organu odwoławczego o ponowne przeanalizowanie sposobu usytuowania inwestycji, jej wysokości oraz uciążliwości. Jej zdaniem, w przypadku tego rodzaju przedsięwzięć analiza środowiskowa powinna obejmować takie elementy jak wpływ [...].na zdrowie mieszkańców (część z nich już się skarży na dolegliwości wywołane prowadzoną przez Inwestora hodowlą)., jak i odległość od nieruchomości sąsiedzkich. Przy hodowli bydła wynosi ona co najmniej 100 m, a w tym przypadku została ograniczona do 15 m.
Decyzją z dnia [...].r. nr [...].) Wojewoda [...]. utrzymał w całości w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że organy administracji architektoniczno-budowlanej ustalają krąg stron postępowania w oparciu o art. 28 ust. 2 pr. bud, zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Organ I instancji prawidłowo ustalił strony postępowania, w tym na podstawie wskazanego w projekcie budowlanym obszaru odziaływania inwestycji, ustalonego przez projektanta na podstawie dopuszczalnych norm oraz warunków zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podmioty uznane za strony miały możliwość czynnego udziału w postępowaniu.
W ocenie Wojewody, przedmiotowe zamierzenie budowlane pozostaje zgodne z decyzją o warunkach zabudowy oraz decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.
Decyzją o warunkach zabudowy nr [...].z dnia [...].. Burmistrz [...]. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. [...].", przewidzianego do realizacji na działkach o nr. ewid. [...]. (obręb B. [...].). Po analizie załączonego do wniosku o pozwolenie na budowę projektu budowlanego, organ odwoławczy stwierdza, że zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z warunkami zawartymi www. decyzji o warunkach zabudowy w kwestii wysokości obiektu wynoszącej 5,50 m (dopuszczone 10 m), powierzchni zabudowy obiektu wynoszącej [...]. m2, geometrii dachu - dach dwuspadowy o nachyleniu wynoszącym 15° (dopuszczone 10°-30°). Planowana inwestycja nie powoduje naruszenia interesów osób trzecich, w tym: dostępu do drogi publicznej i możliwości korzystania z urządzeń infrastruktury technicznej oraz nie powoduje pozbawienia dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Zastosowane rozwiązania projektowe zapobiegają zanieczyszczeniu powietrza, wody i gleby, a także zapobiegają wystąpieniu uciążliwości powodowanych m.in. przez hałas.
Pozytywnie oceniono także zgodność projektu budowlanego z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną przez Burmistrza [...]. dnia [...].. I (nr: [...].). Dla przedmiotowej inwestycji zostały określone warunki ograniczenia I uciążliwości odorowej, m.in. poprzez zastosowanie systemu smoczkowego z regulacją wysokości do pojenia ptaków, zastosowanie automatycznych linii karmienia sterowanych komputerowo i zasilanych bezpośrednio z silosów paszowych, regularne wymiany ściółki po każdym cyklu produkcyjnym, spryskiwanie ściółki preparatem zawierającym efektywne mikroorganizmy hamujące zachodzące w niej procesy gnilne, zakaz przechowywania pomiotu kurzego na terenie gospodarstwa. W zakresie przeciwdziałania emisji hałasu w projekcie budowlanym przewidziano m.in. kurtyny osłaniające wentylatory w ścianie szczytowej, kominki wentylacyjne dla wentylatorów dachowych.
Ponadto projekt budowlany jest kompletny, zawiera stosowne uzgodnienia i opinie, a także informację, że został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o członkostwie we właściwej izbie zawodowej, a ponadto, że planowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami techniczno- budowlanymi, w tym z rozporządzeniem Ministra i Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (t.j.: Dz. U. 2014 r. I Poz81).
Odnosząc się do kwestii odległości projektowanego budynku inwentarskiego od budynków mieszkalnych sąsiadów, po analizie projektu zagospodarowania terenu, Wojewoda [...]. uznał, że przedmiotowy obiekt budowlany usytuowany jest w zmiennej odległości od południowej granicy działki (wynikającej z ukształtowania tej granicy) wynoszącej min. 4,2 m, a od najbliżej usytuowanego budynku mieszkalnego (niebędącego kością inwestorki, a będącego budynkiem skarżącej) w odległości 50,2 m. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia października 1997 r. usytuowanie budowli rolniczych i projekt zagospodarowania działki lub terenu powinny być zgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. We wskazanej wyżej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie wskazanominimalnych odległości od granic działki, a wyłącznie określono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6,0 m od zachodniej granicy działki nr [...].., który to warunek został spełniony.
Rozporządzenie określa ponadto usytuowanie zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce. Odległości tych zbiorników, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić m.in. co najmniej 10 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach oraz co najmniej 4 m od granicy działki sąsiedniej. Przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe znajdującego się pod rampą załadunkową, usytuowaną po zachodniej stronie budynku. Wylot tego zbiornika umiejscowiony jest w odległości ok. 11 m od krawędzi ściany południowej projektowanego budynku, która usytuowana jest najbliżej od granicy działki sąsiedniej w odległości 4,2 m. Odległość projektowanego budynku od najbliżej usytuowanego budynku mieszkalnego (niebędącego własnością inwestora) wynosi ponad 50 m., stąd warunki te zostały spełnione.
Prawo budowlane, co w części końcowej uzasadnienia podkreśla Wojewoda, nakłada na organ obowiązek wydania! pozytywnego dla inwestora rozstrzygnięcia, jeżeli zostaną przez niego spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy.
W skardze z dnia [...].r. K.F. podnosi zarzut dotyczący naruszenia art. 77 k.p.a. wobec bezpodstawnego przyjęcia, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa budowlanego. W szczególności, jak podkreśla, wobec potencjalnych zagrożeń dla zdrowia ludzi zwierząt oraz dla środowiska w aspekcie rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi K.F. stwierdza, iż tereny położone w sąsiedztwie działek, na których planowa jest inwestycja, są przeznaczone do produkcji rolnej. Praca i długotrwałe przebywanie w bezpośrednim sąsiedztwie tych obiektów (kurników) może mieć negatywny wpływ na zdrowie i zaostrzyć już leczone schorzenia. Ponadto, jej działki stracą nawet połowę wartości.
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach w żaden sposób nie odnosi się do problemów skarżącej związanych z sąsiedztwem hodowli drobiu. Wobec tego wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., a także z naruszeniem przepisów ustawy środowiskowej oraz przytoczonych rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady.
W ocenie skarżącej, zarówno decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jak i zaskarżonej decyzji należy zarzucić także niewyjaśnienie okoliczności związanej z występowaniem tzw. uciążliwości odorowej. Nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że skoro w polskim ustawodawstwa nie określono standardów zapachowych uciążliwych dla ludzi, to okoliczność ta nie ma znaczenia prawnego. Przepis art. 47 pkt 1 lit. a, pkt 2 u.p.o.ś. nie odwołuje się bowiem do obowiązujących, dopuszczalnych norm odnośnie substancji szkodzących środowisku, lecz nakazuje ogólną ocenę wpływu inwestycji na zdrowie ludzi i warunki ich życia oraz ocenę środków zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu. Podobne uregulowanie znajduje się w Dyrektywie Rady (EWG) nr 337/1985 z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.Urz. UE 15/t.l, s. 248 ze zm.).
Dyrektywa wskazuje na konieczność przeprowadzenia analizy ogólnego oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie człowieka, co oznacza konieczność brania pod uwagę zarówno czynników negatywnych odnośnie których istnieją normy określone przepisami, jak i tych, które nie zostały sparametryzowane.
Ponadto, jej zdaniem, rozważenia w sprawie wymagało także zastosowanie przepisu art. 5 Konstytucji RP oraz art. 3 pkt 50 u.p.o.ś., które formułują i definiują zasadę zrównoważonego rozwoju. Zasada zrównoważonego rozwoju służy do rozwiązywania konfliktów między wartościami konkurującymi ze sobą, przy czym jedną z tych wartości jest ochrona środowiska, a drugą wolność gospodarcza. Konieczne jest więc rozważenie przez organy skali zamierzenia inwestycyjnego oraz położenia zabudowań mieszkalnych w odległości 15 m od wielkotowarowej fermy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: pr. bud.), a wśród nich przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, w brzmieniu z dnia wydawania przez organ II instancji decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o Rlanowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 pr. bud. ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...].; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
- 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 pr. bud. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pr. bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji*o pozwoleniu na budowę.
Zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę.
W przedmiotowej sprawie skarżąca kwestionuje, w istocie rzeczy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną przez Burmistrza [...]. dnia [...]. r. I (nr: [...].). Wskazuje na wadliwość postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji, wyrażającą się w tym, że organ brał pod uwagę jedynie czynniki środowiskowe "sparametryzowane" (określające dopuszczalne normy), natomiast nie rozważał kwestii środowiskowego oddziaływania przedsięwzięcia na otoczenie czynnika odorowego. W polskim ustawodawstwie nie określono standardów zapachowych, uciążliwych dla ludzi, jednakowoż tak z 47 pkt 1 lit. a, pkt 2 u.p.o.ś., jak i z postanowień Dyrektywy Rady (EWG) nr 337/1985 z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.Urz. UE 15/t.l, s. 248 ze zm.) wynika obowiązek dokonania ogólnej oceny wpływu inwestycji na zdrowie ludzi i warunki ich życia oraz ocenę środków zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu. Oznacza konieczność brania pod uwagę zarówno czynników negatywnych odnośnie których istnieją normy określone przepisami, jak i tych, które nie zostały sparametryzowane.
W pierwszym rzędzie należy zauważyć, iż stosownie do art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisk (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 352, dalej: ustawa) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy. Chodzi tu w szczególności o związanie decyzją środowiskową organów wydających pozwolenia na budowę na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290, dalej: pr. bud.). W art. 86 prawodawca przesądza o tym, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma prejudycjalny charakter i wiąże wszystkie organy, o których mowa w art. 72 ust.
- 1. Od tego związania decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma wyjątków.
Wobec tego organ wydający pozwolenie budowlane był zobowiązany jedynie do ustalenia czy dla planowanego przedsięwzięcia uzyskano decyzje środowiskową oraz czy projekt budowlany pozostaje z nią zgodny.
Nie budzi wątpliwości, że inwestor decyzję taką, poprzedzoną sporządzeniem raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskał jak również i to, że projekt budowlany, jest zgodny z wymaganiami dotyczącymi ochrony środowiska zawartymi w tejże decyzji (nie kwestionuje tego nawet skarżąca).
Trzeba zauważyć, że w zasadzie każda inwestycja realizowana w bliskim sąsiedztwie powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem (wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2016 r., VII SA/Wa 2724/15, CBOSA).
Jak wynika z decyzji środowiskowej, analiza oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko była prowadzona także pod względem emisji substancji do powietrza. Stwierdzono, iż na etapie eksploatacji wystąpi taka emisja pochodząca z procesów technologicznych chowu brojlera, chowu tuczników, przeładunku i wywozu pomiotu oraz obornika i gnojowicy z terenu fermy, przeładunku pasz, spalania paliw stałych i gazowych. W raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko jak i w uzupełnieniach do niego zawarto dane oraz obliczenia wielkości emisji dla wszystkich źródeł emisji zorganizowanej zlokalizowanych na terenie fermy, istniejących jak i projektowanych. Dla ww. źródeł dokonano obliczeń rozprzestrzeniania amoniaku, siarkowodoru, pyłu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki oraz tlenku węgla w powietrzu. Przeprowadzone w raporcie teoretyczne obliczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu, wykazały, że gospodarstwo po realizacji inwestycji spełniać będzie standardy jakości powietrza, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U.
Nr poz. 1031 oraz wartości odniesienia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. nr 16 poz.87). Inwestor zamierza zastosować szereg rozwiązań ochrony środowiska, które zapewnią minimalizację odorów oraz spełnienie wymogów art. 143 Prawa ochrony środowiska. Instalacja spełniać będzie wymagania najlepszej dostępnej techniki (BAT).
Dla przedmiotowej inwestycji zostały określone warunki ograniczenia i uciążliwości odorowej, m.i,n. poprzez zastosowanie systemu smoczkowego z regulacją wysokości do pojenia ptaków, zastosowanie automatycznych linii karmienia sterowanych komputerowo i zasilanych bezpośrednio z silosów paszowych, regularne wymiany ściółki po każdym cyklu produkcyjnym, spryskiwanie ściółki preparatem zawierającym efektywne mikroorganizmy hamujące zachodzące w niej procesy gnilne, zakaz przechowywania pomiotu kurzego na terenie gospodarstwa.
Skarżąca ma o tyle rację, że w raporcie oddziaływania na przedsięwzięcie oraz decyzji środowiskowej nie odnoszono się wprost do norm określających dopuszczalna wysokość emisji odorowej, przy czym standardów takich w obowiązujących przepisach nie ma. Natomiast ocenie podlegały czynniki zanieczyszenia powietrza w postaci dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, pyły PM 10, amoniaku oraz siarkowodoru. Czynniki te, a zwłaszcza niektóre z nich (amoniak i pył), stanowią istotny element czynnika "odorowego" (s. 20-37 raportu). Ponadto, w raporcie poddano analizie oddziaływanie przedsięwzięcia na nieruchomości sąsiednie stwierdzając, że emisje substancji do powietrza nie stanowią zagrożenia dla czystości powietrza atmosferycznego poza terenem będącym w dyspozycji inwestora (s. 67 raportu).
Mając powyższe na względzie Sąd nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu organów mogących mieć wpływ na wynik sprawy i uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującym prawem, a w związku z tym na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił - jak w wyroku.