Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. K. C. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek tego wezwania skarżący wystąpił do Sądu z pismem procesowym z dnia [...]r., w którym zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując jednocześnie na nieprawidłowe, zdaniem skarżącego, określenie przedmiotu sprawy. Pismem z dnia [...]r. Sąd przesłał skarżącemu wymagany druk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wyjaśniając także na jakiej podstawie określony został przedmiot niniejszej sprawy. Po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy i ponownym wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wobec braku uiszczenia przez skarżącego tej opłaty, Sąd postanowieniem z dnia 22 maja 2009 r. odrzucił jego skargę. W dniu [...]r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 sierpnia 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, podkreślając po raz kolejny niezgodne z żądaniem jego skargi określenie przez Sąd przedmiotu sprawy.
Na podstawie zarządzenia z dnia 14 lipca 2009 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez dokonanie czynności, której wniosek dotyczy oraz nadesłanie 5 odpisów wniosku. Nadto wezwano skarżącego do wskazania daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu – pod rygorem odrzucenia lub oddalenia wniosku. W piśmie z dnia [...]r. skarżący zawarł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 sierpnia 2007 r. wyjaśniając ponownie, iż zarządzenie to wprowadziło go w błąd przez niewłaściwe oznaczenie przedmiotu sprawy, gdyż jego skarga dotyczy wyłącznie uwzględnienia sprostowania pomyłki i wpisu do ksiąg wieczystych dla działek nr 1, 2. Do pisma załączone zostały wymagane odpisy wniosku. Skarżący nie określił jednakże, kiedy ustała przyczyna uchybienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 ustawy).
Oceniając zatem terminowość wniosku skarżącego wskazać wymaga, iż z okoliczności faktycznych sprawy nie da się ustalić, czy określony w art. 87 § 1 ustawy termin do wniesienia tego wniosku został zachowany, również skarżący nie udzielił w tym zakresie wyjaśnień. Tymczasem Sąd nie ma prawa domniemywać daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu i w przypadku wątpliwości w tym zakresie winien wniosek rozpoznać merytorycznie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, Zakamycze 2005, s. 222).
W niniejszej sprawie pierwszorzędną kwestią pozostaje jednakże ocena dopuszczalności wniosku poprzez pryzmat art. 87 § 5 ustawy. Niewątpliwie bowiem wniosek skarżącego został złożony po upływie roku od uchybionego terminu. Rozważyć zatem wymaga, czy w sprawie zachodzi "wyjątkowy przypadek", o jakim mowa w art. 87 § 5 ustawy.
Zdaniem Sądu poniesione przez skarżącego we wniosku okoliczności nie można uznać za wyjątkowe, wskazujące w sposób kwalifikowany na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Skarżący już wielokrotnie w pismach procesowych zwracał uwagę na niewłaściwe oznaczenie przedmiotu sprawy, lecz kwestia ta została w sposób klarowny wyjaśniona skarżącemu przez Sąd w piśmie z dnia 20 września 2007 r. Wskazano tam bowiem, że przedmiot sprawy ustalony został w oparciu o zaskarżony przez K. C. akt, tj. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...].
Nie można zatem uznać, iż skarżący został wprowadzony w błąd zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. oraz dalszą korespondencją sądową w sprawie. Podkreślić wymaga, że w zarządzeniu z dnia 30 sierpnia 2007 r. dokładnie wskazano, czego dotyczy wezwanie, nie tylko określając przedmiot sprawy, ale i zaskarżony akt, podając jego datę i numer, które to oznaczenia w sposób jednoznaczny skarżący sam podał w skardze.
W świetle powyższych uwag wniosek skarżącego należało odrzucić, zgodnie z art. 88 ustawy.