Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr[...], wydaną z up. Starosty [...], zatwierdzono projekt budowlany oraz udzielono D. i S. P. pozwolenia na budowę – ustawienie dwóch przenośnych garaży z blachy na działce nr [...] we W. przy ul. [...].
Jednakże wskutek odwołania R. J. jako właściciela nieruchomości sąsiedniej decyzją wydaną w dniu [...] nr [...] z up. Wojewody [...] uchylono powyższą decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia celem usunięcia wadliwości przedłożonego projektu budowlanego, ustalenia stron tego postępowania oraz prawidłowego zakresu budowy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z up. Starosty [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126), zatwierdzono przedłożony projekt budowlany i udzielono D. i S. i P. pozwolenia na budowę garażu dwuboksowego przenośnego z blachy na działce nr [...] we W. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na wyniki przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz fakt przedłożenia na inwestora decyzji Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] nr [...] i z dnia [...] nr[...].
W odwołaniu od decyzji R. J. podniósł, iż nie uzupełniono braków, wymienionych w decyzji Wojewody z dnia [...]. Jego zdaniem, wydane do tej pory decyzje naruszają prawo własności, gdyż północna i wschodnia granica działki nie jest prawdziwa, co mogą potwierdzić wymienieni w odwołaniu świadkowie.
Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Wojewody [...], utrzymano w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.
W motywach organ odwoławczy podał, iż po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji wypełnił obowiązki, nałożone decyzją z dnia [...] Inwestor przedłożył też dokumenty dla celów projektowych w postaci mapy, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zgodnie z rozp. z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączenia z zasobu oraz udostępnienia zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493). Z treści tej mapy wynika, że garaż zaprojektowano w odległości 3,00 m od granicy z działką odwołującego się, co jest zgodne z § 12 ust. 4 pkt 2 rozp. MPGiB z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140).
Nadto, inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, stąd też organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tych względów odwołania nie uwzględniono.
W skardze do Sądu i dalszych pismach R. J. podtrzymał stanowisko, iż nie uzupełniono braków wymienionych we wcześniejszej decyzji Wojewody z dnia [...]. Kwestionując przebieg granicy skarżący zarzucił, iż w toku postępowania scaleniowego doszło do popełnienia przestępstwa przez geodetów, wśród których był autor mapy, przedstawiającej korzystne dla inwestora usytuowanie garaży. Natomiast w [...] Urząd Wojewódzki wstrzymał budowę domu na działce sąsiedniej na jego żądanie. Wreszcie, skarżący podniósł, iż sporne garaże mogą służyć jako magazyn środków chemicznych, bo taką działalność prowadzi inwestor.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Zainteresowany S. P. jako inwestor wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującego wznowienia tego postępowania.
Działalność obejmująca sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach reguluje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zasadnie wskazał organ odwoławczy, iż nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, co przesądza treść art. 35 ust. 4 tej ustawy (wg stanu prawnego z daty wydania zaskarżonej decyzji).
Zatem pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
- 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,
- 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Powyższe wymogi, określone w art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Inwestorzy D. P. i S. P. legitymowali się bowiem ostatecznymi decyzjami Wójta Gminy W., przywołanymi przez organ I instancji (k. 4 i 5 akt adm.) oraz wykazali prawo własności działki nr [...] we W., objętej spornym zamierzeniem inwestycyjnym (wypis z aktu notarialnego z dnia [...] Rep.[...] nr [...]-k.17 akt adm.).
Wbrew zarzutom skargi, po ponownym rozpatrzeniu sprawy uzupełniono też dokumentację budowlaną zgodnie ze wskazaniami organu odwoławczego, zawartymi w decyzji z dnia [...]. W szczególności, zamierzenie inwestycyjne określono zgodnie z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jako budowa garażu dwuboksowego.
Wskazanie adresu budowy, tj. oznaczanie ulicy, nie stanowi niezbędnego elementu rozstrzygnięcia, bowiem wystarczające jest oznaczanie geodezyjne działki, na której zaprojektowano inwestycję.
Projekt budowlany został sporządzony przez osobę, posiadającą uprawnienia projektanta w zakresie rozwiązań architektonicznych m.in. adaptacji projektów powtarzalnych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków (decyzja o stwierdzeniu przygotowania zawodowego – k.19 akt adm.). Zostały też zidentyfikowane strony postępowania i organ I instancji przeprowadził w dniu [...] rozprawę administracyjną (k. 2 akt).
Sedno sporu w niniejszej sprawie dotyczy jednak przebiegu granic działek skarżącego oraz inwestorów. Tymczasem spór ten ma charakter cywilnoprawny i nie podlegał rozstrzygnięciu przez organy administracji architektoniczno – budowlanej w toku niniejszego postępowania.
Ustalenie przebiegu granicy nie należy też do kompetencji Sądu administracyjnego.
Zakres badania projektu budowlanego wynika z treści art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. Wymogi projektu budowlanego reguluje zaś przepis art. 34 ust. 3 tej ustawy. W szczególności, projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.
Z kolei rodzaj i zakres opracowań geodezyjnych kartograficznych oraz czynności geodezyjne obowiązujących w budownictwie regulowało rozp. MGPiB z dnia 21 lutego 1995 r. (Dz. U. Nr 25, poz. 133). Mianowicie dla celów projektowych projekt zagospodarowania działki należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej, a w razie jej braku – na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 4 cyt. rozp.).
W niniejszej sprawie projekt budowlany został sporządzony na kopii mapy zasadniczej, opatrzonej klauzulą o przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] nr [...] (k. 20 akt adm.). Zostały zatem spełnione wymogi Prawa budowlanego na użytek projektowania obiektów budowlanych. Zarzuty skargi, zmierzające do kwestionowania przebiegu granicy i wykazania wadliwości postępowania scaleniowego, nie mogły odnieść skutku w niniejszej sprawie.
Nadto, z projektu zagospodarowania działki wynika, iż sporną inwestycję zaprojektowano w odległości 3,00 m od granicy z działką skarżącego jako wymaganej w świetle § 12 ust. 4 pkt 2 rozp. MGPiB z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm.) – obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Wreszcie wyjaśnić przyjdzie, iż w pozwoleniu na budowę sporny obiekt określono jako garaż. Obawy skarżącego co do innego przeznaczenia (dla celów magazynowania środków chemicznych), nie mogły prowadzić do uwzględnienia skargi. Nie oznacza to pozbawienia skarżącego ochrony prawnej. Późniejsza zmiana sposobu użytkowania obiektu wymagałaby bowiem wdrożenia odrębnego postępowania administracyjnego, zaś ewentualna samowola podlega likwidacji przed organami nadzoru budowlanego.
Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.).
su.