Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r. odrzucił skargę w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 marca 2016 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej obowiązek ponoszenia opłat.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 19 grudnia 2016 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W szczególności skarżąca została pouczona o tzw. przymusie adwokacko - radcowskim.
Skarżąca wniosła w dniu 10 stycznia 2017 r. (data prezentaty) pismo zatytułowane "skarga", które zostało potraktowane jako skarga kasacyjna na ww. orzeczenie, gdyż skarżąca w treści ww. pisma wskazała, że jest to skarga na wydane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2016 r. o odrzuceniu skargi. Powyższe pismo zostało osobiście sporządzone przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, póz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Stosownie do treści art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z dyspozycją art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Art. 175 § 1 ww. ustawy stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 cyt. ustawy. Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z powyższego wynika, że skargi kasacyjnej nie może więc sporządzić sama strona, bowiem uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 P.p.s.a.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie o konieczności dochowania tego wymogu skarżąca została pouczona w pkt 2 pisma z dnia 5 grudnia 2016 r., dołączonego do odpisu postanowienia z dnia 25 listopada 2016 r. Mimo to skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 P.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.