Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 marca 2016 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej obowiązek ponoszenia opłat.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 27 lutego 2017 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności skarżąca została pouczona o tzw. przymusie adwokacko -radcowskim.
Skarżąca wniosła w dniu 20 marca 2017 r. (data prezentaty) pismo zatytułowane "sprzeciw", które zostało potraktowane jako zażalenie na ww. orzeczenie, gdyż skarżąca w treści ww. pisma wskazała, że jest to sprzeciw na wydane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Powyższe pismo zostało osobiście sporządzone przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718) - dalej "P.p.s.a.".
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z § 4 zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Ponadto zgodnie z treścią art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a., a zatem w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 1
P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne jak również zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 P.p.s.a., a zatem brak taki należy uznać za nieusuwalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12, LEX nr 1252285 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt l OZ 169/12, LEX nr 1125367).
W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie wniesienia zażalenia oraz o istniejącym w tym zakresie wymogu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, sporządziła i podpisała przedmiotowe zażalenie osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 P.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, jako niedopuszczalnego.
W niniejszej sprawie zażalenie podlega również odrzuceniu z uwagi na fakt, że zostało złożone po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu z dnia 30 stycznia 2017 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia, została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 27 lutego 2017 r.
Natomiast przedmiotowe zażalenie skarżąca wniosła w dniu 20 marca 2017 r. tj. po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia, albowiem ostatnim dniem do wniesienia zażalenia, z uwagi na datę doręczenia ww. postanowienia Sądu, był dzień 6 marca 2017 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 oraz art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.