Uzasadnienie
Rozpoznawany wniosek jest kolejnym (drugim) w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W następstwie wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia, WSA postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarz z dnia 5 stycznia 2017 r. Postanowienie to stało się prawomocne i w tym stanie prawnym skarżąca w dniu 20 marca 2017 r. ponownie wniosła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Rozpoznanie kolejnego wniosku (drugiego) winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym " postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane w skutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, lub nawet prawomocne", z uwzględnieniem przepisów materialnych stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy.
Wniosek z dnia 20 marca 2016 r. uzasadniony został faktem, iż skarżąca nie ma żadnych oszczędności i wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uważa za zasadny. Cały uzyskiwany w miesiącu dochód przeznaczany jest pokrywanie miesięcznych wydatków koniecznych i zobowiązań stałych. Skarżąca jak w poprzednio rozpoznawanym wniosku wymieniła miesięcznie wydatki i zobowiązania:
zakup biletu miesięcznego - 100 zł, abonament telefoniczny - 50 zł, opłata za wodę- 52,64 zł, opłata za śmieci - 10 zł, środki czystości co miesiąc- około 80 zł, zakup ciśnieniomierza -114,98 zł, opłata za pełnomocnictwo do odbioru korespondencji- 26 zł, opłata za przesyłki polecone do sądu - 48,80 zł, zakup lekarstw- 60,70 zł, usługi ksero - 55,21 zł Pozostałą cześć dochodu przeznacza na wyżywienie.
Jak wynika z porównania pierwszego i drugiego wniosku wydatki skarżącej pozostają na zbliżonym poziomie. W przypadku pierwszego wniosku skarżąca zdeklarowała wydatki na poziomie 613 zł, w przypadku drugiego wniosku na kwotę 562,33 przy czym w zadeklarowanych wydatkach znalazły się takie, które trudno uznać za konieczne - abonament telefoniczny- 50 zł, opłata za usługi ksero – 55,21, przesyłki polecone do sądu- 48,80 zł, opłata za pełnomocnictwo do odbioru przesyłek listowych- 26 zł – łącznie daje to kwotę – 180,01 zł. Oznacza to, że koszt wydatków koniecznych ponoszonych przez skarżącą w miesiącu wynosi – 382,32 zł.
Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopie następujących dokumentów:
odcinki opłat za energię elektryczną, bilet miesięczny, 5 faktur VAT na zakup lekarstw 3 faktury VAT za usługi pocztowe, fakturę VAT za zakup ciśnieniomierza z 1 lutego 2017 r.(wniosek skarżącej składany w dniu z 20 marca 2017 r.), zawiadomienie Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 2 listopada 2016 r. o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, pismo M.M. z dnia 24 czerwca 2016 r., faktura VAT za wodę, faktura VAT za usługi poligraficzne.
W ocenie orzekającego skarżąca nie wykazał w żaden sposób, że jej sytuacja materialna od chwili złożenia pierwszego wniosku pogorszyła się. Wykazane miesięczne dochody i wydatki w przypadku drugiego wniosku pozostają na zbliżonym (w przypadku wydatków koniecznych stanowią one kwotę niższą) poziomie co wskazane w pierwszym wniosku, i nie dają podstaw do przyznanie prawa pomocy.
Ponadto zdaniem orzekającego nie straciły na aktualności rozważania odnośnie okoliczności, które spowodowały, że wniosek skarżącej z dnia 18 listopada 2016 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu został oddalony (zawarte w prawomocnym postanowieniu Sądu z dnia 21 lutego 2017 r. wydanym w tym zakresie)
Stąd mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).