Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1351/16 odrzucił skargę A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Pismem z dnia 14 lutego 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżąca wskazała, że nie uiściła wpisu ponieważ jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na zaburzenia narządu wzroku, jest zakwalifikowana do pierwszej grupy inwalidzkiej. Skarżąca odbierając zarządzenie o uiszczeniu wpisu nie miała świadomości, że odbiera przesyłkę sądową nie była w stanie odczytać jej treści.
Przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero w dniu 7 lutego 2017 r., kiedy to syn odczytał jej na głos korespondencję.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016.718 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.)., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).
Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
W rozpoznawanej sprawie za przyczynę usprawiedliwiającą przekroczenie terminu do uiszczenia wpisu miał zostać uznany zły stan zdrowia skarżącej.
W postanowieniu z 5.09.2013 r. (II FZ 746/13, LEX nr 1364189) NSA trafnie wskazał, że przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej jest z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników, czy innych osób.
Sąd nie kwestionuje, iż skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, zaliczoną z uwagi na stan zdrowia do pierwszej grupy inwalidzkiej. 0,
Nie można jednakże przyjąć, iż uprawdopodobniła ona, iż nie była zdolna do uiszczenia wpisu. Z wniosku jednoznacznie wynika, że korzysta ona w życiu codziennym z pomocy syna. Sąd podkreśla, iż czynności uiszczenia wpisu nie musiała dopełnić osobiście. Ponadto podkreślić należy, iż skarżąca składając w terminie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego była inicjatorką postępowania sądowego i powinna liczyć się z koniecznością odbioru ewentualnej korespondencji z sądu.
W aktach sprawy brak jest wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżąca nie wyznaczyła również pełnomocnika z wyboru, nie ustanowiła także swoim pełnomocnikiem syna. Z uwagi na powyższe wskazać należy, iż schorzenia wskazane przez skarżącą nie stanowiły przeszkody do terminowego złożenia skargi, skarżąca nie widziała także potrzeby korzystania z pomocy czy to pełnomocnika profesjonalnego czy też nie profesjonalnego (np. syna)
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność choroby czy też podeszły wiek i zły stan zdrowia nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminowi. Powołanie się na te okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że powyższe uchybienie nastąpiło bez winy strony, np. choroba nie pozwoliła na osobiste prowadzenie sprawy czy wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2014 r., sygn.. akt II OZ 701/14, Lex nr 1493036, z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt II GZ 540/14, Lex nr 1530548).
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uwzględnił niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.