Uzasadnienie
Starosta Wadowicki decyzją nr [...], znak; [...] z dnia 12 marca 2020 r. zatwierdził projekt budowalny i udzielił A. P. i W. P. pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego pn.:
- 1. rozbiórka dachu istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...),
- 2. rozbiórka istniejącego zbiornika na nieczystości ciekłe z instalacją kanalizacji sanitarnej,
- 3. budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności 2,1 m3/d z instalacją kanalizacji sanitarnej na działce nr [...] zlokalizowanej w miejscowości R..
Odwołanie wnieśli A. i S. W. podnosząc, iż inwestycja znajduje się w obszarze oddziaływania ich nieruchomości, gdyż inwestorzy muszą przejechać przez ich nieruchomość nr [...].
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 25 listopada 2020r. znak sprawy: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2019.1186 ze zmianami) - zwanej dalej Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wskazano w uzasadnieniu, iż przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 pb pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa l Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2018.1935) m.in.: wszystkie strony i arkusze projektu zostały ponumerowane, zgodnie z jego spisem zawartości; projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej i oprawiono w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający jego dekompletację. Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.
Na terenie objętym wnioskiem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miejscowości R. - obszar 1, przyjęty uchwałą Nr XL/336/2018 Rady Gminy Tomice z dnia 28 września 2018 r. (Dz.U.2018.6908), zwany dalej mpzp. Działka inwestycyjna znajduje się w terenie oznaczonym w mpzp, symbolem 81 MNU - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej; z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową oraz pod zabudowę usługową nieuciążliwą. Analiza zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu budowlanego pozwala stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ww. planem miejscowym. Przedmiotowy budynek w wyniku planowanej rozbiórki dachu i nadbudowy będzie miał wysokość równą 10,88 m, co jest zgodne z § 15 ust. 4 pkt 3 mpzp, który ustala wysokość budynków mieszkaniowych i mieszkaniowo-usługowych: nie większą, niż 11,5 m z możliwością przystosowania poddaszy do funkcji mieszkalnych. Szerokość elewacji frontowej wynosząca 13,51 m nie ulega zmianie, ale nie przekracza dopuszczonej w § 15 ust. 4 pkt 7 mpzp: maksymalnej szerokości 30 m. Forma zaprojektowanego dachu - dwuspadowego o symetrycznym kącie nachylenia głównych połaci 30°, pokrytego dachówką ceramiczną w kolorze grafitu - spełnia wymagania określone w § 15 ust. 4 pkt: 8a i 11 mpzp.
Wojewoda Małopolski badając prawidłowość zastosowania w tej sprawie przytoczonych przepisów nie stwierdził błędów w zakresie działań podejmowanych przez organ pierwszej instancji. Organ II instancji ocenił, że nie doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 3 pb w zakresie spełnienia przez projekt budowlany wymogów formalnych określonych w art. 34 tej ustawy oraz w przepisach rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Art. 34 ust. 3 pkt 1 pb stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych. Projekt ten powinien obejmować określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.
Opracowania geodezyjno-kartograficzne do celów projektowych, w tym treść mapy do celów projektowych, z elementami stanowiącymi treść mapy zasadniczej łącznie z granicami władania (własności) nieruchomości (działek) - reguluje rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U.1995.25.133) w tym w szczególności: § 4 ust. 1, § 5 i § 6 ust.
3. Zgodnie z ww. przepisami projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej; mapy o których mowa w § 4, zwane dalej mapami do celów projektowych, powinny obejmować również obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a w razie konieczności ustalenia strefy ochronnej - także teren tej strefy; natomiast wielkość obszaru, o którym mowa w § 5, oraz skalę map do celów projektowych dla danej inwestycji określa w razie potrzeby organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie, organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z obowiązującymi wymogami na aktualnej mapie do celów projektowych wykonanej przez uprawnionego geodetę, przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, co potwierdza zamieszczona na tej mapie adnotacja Starosty Wadowickiego [...] z 16 października 2019 r. Prawidłowo wskazał organ l instancji w piśmie z 11 marca 2020 r., że nie może co do zasady kwestionować mocy prawnej takiej mapy, pochodzącej od właściwego organu administracji geodezyjnej i kartograficznej. W przypadku bowiem, gdy inwestor spełnia wymogi określone w przepisach ustawy pb oraz w przepisach wykonawczych, dotyczące sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na kopii mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co stwierdza klauzula właściwego organu, nie ma podstaw do tego, by organy administracji architektoniczno-budowlanej podważały prawidłowość mapy. Nie potwierdził się zarzut braku dostępu do drogi publicznej. W świetle zapisów § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U.2019.1065 ze zmianami), zwanego dalej wt: Do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. Powyższe unormowanie prawne ma podstawowe znaczenia dla ustalenia kwestii dostępu do drogi publicznej w procesie pozyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna być sporządzona na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, co w niniejszym przypadku zostało spełnione przez autora projektu mgr inż. A. B.. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że istniejący na działce nr [...] budynek mieszkalny, planowany do nadbudowy ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej (ul. Widokowa) poprzez urządzony zjazd o szerokości ponad 3,5 m. Droga publiczna jest wydzielona geodezyjnie (działka nr [...], której właścicielem jest Gmina Tomice), jak również jest oznaczona użytkiem klasy dr, właściwym dla dróg. Teren ten oznaczony jest w mpzp, symbolem 3KDL - tereny dróg publicznych klasy lokalnej. Organ odwoławczy wskazuje również, że przedmiotowa inwestycja nie wprowadza żadnych zmian w istniejącym układzie komunikacji wewnętrznej. Wbrew zastrzeżeniom strony skarżącej, toczące się rozmowy pomiędzy odwołującymi, a inwestorem dotyczące przebiegu granicy pomiędzy działkami nr: [...] i [...], nie podważają legalności decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic z powodów opisanych powyżej. Może ona być przedmiotem oceny w postępowaniu cywilnym, należącym do właściwości sądów powszechnych. Planowana inwestycja, polegająca na nadbudowie obiektu istniejącego nie powoduje zmiany jego dotychczasowego usytuowania na działce. Budynek zlokalizowany jest ścianami zewnętrznymi bez okien i drzwi w odległościach: od 1,40 m do 1,75 m do granicy działki nr [...] i od 1,70 m do 2,00 m do granicy działki nr [...]. Nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w § 12 ust. 1 wt od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, umożliwia przepis § 12 ust. 4 pkt 2 wt, o ile spełniony jest warunek, że w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie ma okien, ani drzwi; co w niniejszym przypadku zostało wypełnione. W rozpoznawanej sprawie projekt zagospodarowania terenu obejmuje wszystkie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o pozwolenie na budowę elementy określone w art. 34 ust. 3 pkt 1 pb i § 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Tym samym Inwestor jest uprawniony do korzystania z prawa wynikającego z przywołanego powyżej art. 4 pb.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wnieśli A. i S. W., zarzucając naruszenie art. 5 ust. 1 pkt. 9 prawa budowlanego, a także § 14 rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2020 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez brak poszanowania występujących na obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Wg skarżących nieprawdziwe jest ustalenie jakoby zewnętrzna ściana budynku usytuowana wzdłuż granicy z działką skarżących nie była wyposażona w okna. Zewnętrzna ściana budynku wyposażona w okna, jest posadowiona wzdłuż granicy z działką skarżących w odległości od 1,40 m do 1,75 m od tej granicy, jeśli więc sam budynek został wzniesiony nielegalnie to i jego nadbudowa, która będzie przecież stanowić część składową tego budynku, będzie nielegalna, co narusza art. 5 ust. 1 pkt. 9 prawa budowlanego nakazujący projektowanie i budowę obiektu budowlanego w sposób określony w przepisach, zapewniając między innymi poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej.
W jaki sposób na pasie gruntu w najmniejszym miejscu szerokości 1,40 zmieszczą się inwestorzy nadbudowy z dowozem i składowaniem materiałów budowlanych, ze sprzętem budowlanym z rusztowaniami, z przemieszczaniem się ludzi, bez zajmowania na ten cel części nieruchomości skarżących ? Zapewnienie dojazdu do budowy nie może się odbywać kosztem skarżących. Zaskarżona decyzja dotyczy jednak nie tylko samej nadbudowy, ale również rozbiórki istniejącego zbiornika na nieczystości ciekłe z instalacją kanalizacji sanitarnej oraz budową przydomowej oczyszczalni ścieków Rozporządzenie Ministra Infrastruktury przewiduje szerokość jezdni stanowiącej dojazd do budynków i urządzeń z nimi związanych nie mniejszą niż 3 m. Tymczasem dojazd do tych urządzeń przez działkę inwestorów w najmniejszym miejscu wynosi 1,40. Z taką szerokością dojazdu niemożliwa jest ani budowa, ani też późniejsza eksploatacja urządzeń.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Niniejszą sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 22 kwietnia 2021 r.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego w wersji znajdującej zastosowanie w sprawie, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
- 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Art. 35 ust. 4 prawa budowlanego stanowi natomiast, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Analiza akt administracyjnych przedmiotowego postępowania prowadzi do wniosku, że wszystkie w/w obowiązki organ wykonał prawidłowo. Zachodziły zatem przesłanki do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w/w inwestycji. W szczególności organ dokonał oceny zgodności planowanego zamierzenia z obowiązującym planem miejscowym, uznając że jest ona z nim zgodna, co wyczerpująco przedstawiono w zaskarżonej decyzji.
Prawidłowo organ również uznał, że planowane zamierzenie jest zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi oraz że projekt jest kompletny.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że z projektu zagospodarowania terenu inwestycji oraz z dokumentacji projektowej jednoznacznie wynika, że teren inwestycji posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej (ul. [...]) poprzez urządzony zjazd o szerokości ponad 3,5 m. Droga publiczna jest wydzielona geodezyjnie (działka nr [...], której właścicielem jest Gmina Tomice), jak również jest oznaczona użytkiem klasy dr, właściwym dla dróg. Teren ten oznaczony jest w mpzp, symbolem 3KDL - tereny dróg publicznych klasy lokalnej. Przedmiotowa inwestycja nie wprowadza też żadnych zmian w istniejącym układzie komunikacji wewnętrznej, a wskazywany przez skarżących § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie został naruszony.
Odnosząc się na tej płaszczyźnie do przykładów ze skargi, również przykładowo można wskazać, że sam pojazd asenizacyjny nie musi mieć bezpośredniego dostępu do zbiornika na nieczystości, a wystarczające są odpowiedniej długości rury. Brak również podstaw do przyjęcia, że inwestycja narusza uzasadnione interesy osób trzecich. Faktyczne wykonywanie robót budowlanych, na które udzielono pozwolenia nie może prowadzić do naruszenia nieruchomości skarżących co jest oczywiste, niemniej jednak ich czysto hipotetyczne zastrzeżenia w tym względzie, w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę są bezprzedmiotowe. W postępowaniu tym jak już na wstępie wskazano, organ bada zgodność z prawem dokumentacji projektowej we wskazanym prawem zakresie, a nie przypuszczenia, że realizacja inwestycji hipotetycznie może naruszyć cudzą własność. Jeśli do takiego naruszenia by doszło, skarżącym przysługuje ochrona przewidziana przez stosowne przepisy czy to kodeksu cywilnego, czy też prawa budowlanego (np. art. 50).
Również kwestia sporów granicznych nie ma wpływu na postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w którym organ jest zobligowany do dokonania rozstrzygnięcia na podstawie formalnie obowiązujących dokumentów w tym w szczególności mapy do celów projektowych i tak też procedowano w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym.
Co się tyczy zarzutu, że nadbudowywany budynek jest nielegalny, to zarzut ten jest również całkowicie bezzasadny. Z przedłożonych przez inwestorów decyzji z 1959 i 1981 roku (k. 58 i 59 akt sądowych) wynika, że budynek zarówno powstał, jak i był rozbudowywany legalnie.
Planowane zamierzenie odnośnie nadbudowy jest także zgodne z warunkami techniczno-budowlanymi i nie narusza § 12 ust. 4 punkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, choć w tym fragmencie stanowisko organu nie jest w całości prawidłowo uzasadnione. Zgodnie z tym przepisem, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi. Jak wynika z projektu budowlanego (rysunki przekrojów k. 40 i k. 65 oraz części opisowej m.in. k 32 i 31) w przedmiotowym wypadku nadbudowa sprowadza się do zmiany konstrukcji dachu i zwiększeniu wysokości budynku o 4 cm., a ta nieznaczna zmiana wysokości wynika właśnie ze zmian konstrukcyjnych dachu, a nie z nadbudowy ściany wschodniej.
W wyniku planowanych robót planowana jest jedynie zmiana wysokości ściany północnej. Tak więc skoro zmiana wysokości o 4 cm. związana jest ze zmianą konstrukcyjną dachu, nie przekracza jednej kondygnacji, dotyczy budynku jednorodzinnego, spełnione są warunki określone w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, to taka nadbudowa jest zgodna z przepisami techniczno budowlanymi. Kwestia okien w ścianie wschodniej, o ile powstały one niezgodnie z projektem, może być natomiast przedmiotem odrębnego postępowania tzw. postępowania naprawczego. Postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę nowych robót budowlanych, polegających na nadbudowie budynku istniejącego, nie obejmuje swoją kognicją w tym zakresie, oceny istniejącego legalnie obiektu, który ma być nadbudowany.
Konkludując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a organ ten przed wydaniem decyzji dokonał prawidłowej i kompletnej oceny planowanej inwestycji i dokumentacji projektowej, w zakresie w jakim obligowały go do tego stosowne przepisy, mające zastosowanie w sprawie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.