Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2009r. przyznane zostało skarżącej M. L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2009r. wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., zarządzeniem Dziekana Rady OIRP z dnia 9 października 2009r. na pełnomocnika M. L. został wyznaczony radca prawny J. W., wykonujący zawód w Kancelarii Radców prawnych [...] w K. przy ul. [...].
W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone wskazanemu radcy prawnemu J. W. przez skarżącą M. L. w dniu 23 października 2009r., upoważniające go do reprezentowania strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz w instancjach właściwych w sprawie do sygn. akt II SA /Kr 479/09.
W dniu 30 listopada 2009r. do protokołu rozprawy odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (Sygn. akt II SA/Kr 479/09 - karta 90 akt sądowo administracyjnych) pełnomocnik skarżącej M. L. – radca prawny J. W. wniósł o przyznanie kosztów postępowania tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie wynosi 240 zł, natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt. 2 - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %.
Stosownie natomiast do § 16 cyt. rozporządzenia – wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26.10.2005r., III SA/Gd 373/04).
Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, w protokole rozprawy odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 30 listopada 2009r. (karta akt nr 90) widnieje zapis, iż pełnomocnik skarżącej J. W. wnosi o zasądzenie kosztów postępowania tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - brak jest zatem oświadczenia o fakcie, iż żądane koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Oświadczenie takie nie pojawia się również w innych dokumentach czy pismach przedstawianych przez pełnomocnika skarżącej.
Jak wskazano, brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego również trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (por. wyrok NSA z 21.06.2006r. II FSK 862/05).
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 14 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez Radce prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 z późn. zmianami) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.