Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 30 stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącą na wyrok oddalający skargę we wskazanej wyżej sprawie. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącej wraz ze stosownym pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika (punkt 5 pouczenia).
Na postanowienie z 15 marca 2010 r. skarżąca M. L. wniosła osobiście sporządzone zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym wymaganie to jest spełnione, jeżeli zażalenie wnosi osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać tego typu zażalenie, aby mogło zostać skutecznie wniesione. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ono odrzuceniu bez wzywania strony o jego uzupełnienie.
Skarżąca nie jest osobą, która byłaby uprawniona do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia w tym zakresie wniosła zażalenie sporządzone osobiście. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności zażalenia i jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 §2 ppsa.
Na marginesie należy wskazać, że dla skarżącej na mocy postanowienia tut. Sądu z 29 września 2009 r. został ustanowiony radca prawny z urzędu, na którego, zgodnie z zawiadomieniem Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., wyznaczono radcę prawnego J. W.. Ewentualne cofnięcie pełnomocnictwa i w związku z tym wniosek o ustanowienie innego pełnomocnika powinien być kierowany przez skarżącą bezpośrednio do Okręgowej Izby Radców Prawnych, gdyż kognicja Sądu w tym zakresie sprowadza się jedynie do przyznania stronie prawa pomocy, o czym poinformowano skarżącą w piśmie z 19 marca 2010 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.