Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. M. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego W. H. (k.80).
Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł w dniu 18 grudnia 2013 roku zażalenie na pkt I postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na jego wniesienie. W przedmiotowym piśmie procesowym zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powiększonych o podatek VAT, według norm przepisanych, za postępowanie wszczęte owym pismem, ze wskazaniem, iż opłaty nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, bądź w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 roku przywrócił skarżącemu termin do wniesienia zażalenia na pkt I postanowienia z dnia 22 listopada 2013 roku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 roku sygn. akt II OZ 188/14 uchylił zaskarżone postanowienie z punkcie pierwszym i zwolnił J. M. od kosztów sądowych w całości.
Następnie sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 roku skargę J. M. oddalił. Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 roku radca prawny W. H. zgłosił do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Natomiast w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia stawka ta w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym wynosi zatem łącznie 360 zł (240 zł + 120 zł).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (360 zł x 23 % = 82,80 zł).
Mając na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.