Uzasadnienie
W dniu 1 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty. Strona skarżąca formułując wnioski procesowe wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż wniosek uzasadniony jest niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem gdyby decyzja okazała się wadliwa, a doszłoby do rozbiórki, Skarb Państwa musiałby wypłacić odszkodowanie. Strona wskazała nadto na brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i pominięcie przy ocenie materiału dowodowego wszystkich okoliczności sprawy, w tym wyjaśnień skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie podkreślić należy, iż to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 – dostępne, podobnie jak pozostałe przywołane w uzasadnieniu na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powyższa uwaga jest o tyle istotna, iż skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków, niemniej sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek podziela ugruntowane już stanowisko sądów administracyjnych, że co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia NSA: z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11; z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12 oraz z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku skarżącego jest decyzja nakazująca stronie rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty o konstrukcji z płyt betonowych. Nie budzi wątpliwości sądu, iż rozbiórka każdego obiektu budowlanego niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego, sąd na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
Na marginesie wyjaśnić należy, iż strona skarżąca winna mieć na uwadze, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązana wykonać nakaz rozbiórki, wstrzymanie wykonania jest bowiem jedynie formą ochrony tymczasowej.
A. P.