Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku I. S. i G. S., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W dniu 21 marca 2016 r. pełnomocnik skarżących złożył zażalenie na opisane postanowienie wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe postanowienie, zostało nieskutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących. Wobec powyższego oraz w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 marca 2016 r. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został ponownie przesłany pełnomocnikowi strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 194 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art.
- 61. I co ważne, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, nie można pominąć, iż jak wynika z akt sprawy, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem nie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 marca 2016 r. dokumenty powyższe zostały skierowane na adres podany przez pełnomocnika. W dniu 24 marca 2016 r. wpłynęło do sądu zwrotne potwierdzenie odbioru, prawidłowo zaadresowane, na którym jednakże widnieje pieczątka Kancelarii Radcy Prawnego J. G. oraz podpis osoby upoważnionej K. N. Wobec powyższego uznać należało, iż nie miało miejsca skuteczne doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Po pierwsze bowiem pełnomocnikiem skarżących jest radca prawny A. D., po wtóre - jak argumentował pełnomocnik we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – pracownicy Kancelarii Radcy Prawnego J. G., w tym K. N., nie są pracownikami, zatem nie są upoważnienia do odbioru korespondencji adresowanej do radcy prawnego A. D. Reasumując, wobec nieskutecznego doręczenia odpisu postanowienia z dnia 4 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem, zażalenie złożone w dniu 21marca 2016 r. uznać należy jako wniesione przedwcześnie. Stosownie do przywołanego już przepisu art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, a doręczenie takie w niniejszej sprawie jeszcze nie miało miejsca.
Artykuł 194 § 2 p.p.s.a. nie wskazuje jedynie, do kiedy można wnieść zażalenie. Przepis ten określa wyraźnie również, od kiedy można je wnieść - od dnia doręczenia postanowienia. Wniesienie zażalenia przed tym dniem uznać należy za niedopuszczalne, działanie takie zaburza bowiem ustalony porządek prawny, w którym środki zaskarżenia wnosi się po otrzymaniu orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia. Działanie to nie musi mieć jednak negatywnych skutków dla strony, o ile już po doręczeniu orzeczenia strona wniesie środek zaskarżenia zgodnie z przepisami (postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FZ 369/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, w ocenie Sądu zażalenie wniesione przed terminem uregulowanym w art. 194 § 2 p.p.s.a. należy ocenić jako przedwczesne. W konsekwencji należy orzec o odrzucenia tego środka odwoławczego stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis od odrzuconego zażalenia w kwocie 100 zł, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.
A. P.