Uzasadnienie
II SA/Łd 90/15
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził zamienny projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę, przebudowę i nadbudowę ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny, jednorodzinny w S. przy ul. A, na działce nr [...].
Od ww. decyzji odwołanie złożył M.M., właściciel działki nr [...], w granicy z którą zaplanowano inwestycję. Stwierdził, że podniesienie ściany w granicy spowoduje niekorzystne warunki użytkowania jego nieruchomości.
Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dalej P.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza między innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
W projekcie zagospodarowania terenu planowana rozbudowa istniejącego budynku usytuowana jest w granicy działki inwestorów z działką należącą do odwołującego się.
Odległość budynków od granic z sąsiednimi działkami budowlanymi regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego.
Na rozpatrywanym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części obszaru gminy S. zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. Działka inwestorów znajduje się w jednostce określonej symbolem [...], dla której w § 34 ust. 5 dopuszcza się nadbudowę i rozbudowę istniejących budynków w granicy działki.
Wojewoda stwierdził dalej, że przepisy regulują sprawę zacieniania przez projektowaną budowę pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Na działce nr [...] budynek mieszkalny z takimi pomieszczeniami znajduje się w odległości ponad 10 m od granicy z działką nr [...], w której przewidziano nadbudowę. Odległość ta, zgodnie z załączoną analizą zacienienia, spełnia warunki określone w § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Wysokość przedmiotowego budynku po przebudowie wynosić będzie 6,84 m, kąt nachylenia dachu 15°, co wypełnia zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ odwoławczy dodał, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji organ I instancji wystąpił do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ł. Delegatura w P. o uzgodnienie inwestycji. Pismem z dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków dokonał uzgodnienia.
W ocenie organu odwoławczego zatwierdzony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz przepisy rozporządzenia.
Inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, załączając kompletny projekt budowlany do zatwierdzenia, wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane (wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego) oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany zawiera oświadczenie osoby go wykonującej o zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.
Powyższe stanowi o wywiązaniu się inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 P.b. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia przez inwestora powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył M.M. Podniósł, że działka inwestora ma zaledwie 426 m2 powierzchni. Plan miejscowy - rejon [...] - ustala obowiązujące uwarunkowania techniczne, w tym wielkość nowotworzonej działki, w wielkości 850 m2 (szerokość frontu nowej działki 25,0 m). Działka inwestora nie jest więc działką dla lokalizacji budynku projektowanego budynku i rodzi dalsze ograniczenia planu miejscowego, które nie są spełniane w projekcie.
Realizowanie nadbudowy doprowadzi do pogorszenia warunków bezpieczeństwa przeciwpożarowego i konstrukcji sąsiednich budynków.
Ponadto działka nr [...] jest zacieniona przez ścianę północną obiektu granicznego na całej długości obiektu projektowanego. Budynek mieszkalny na działce nr [...] posiada jedną nasłonecznioną ścianę południową. Ta strona działki jest zacieniona w 100%. Odległość między obiektami wynosi około 10 m. Wysokość ściany rzucającej cień wg projektu wynosi 7,44 m + 0,50 m, do tego występuje spadek terenu w kierunku budynku zacienianego. Przy takich parametrach cień rzucany przez ścianę wynosi ponad 10 m w różnych godzinach. Stąd wniosek, że działka nr [...] zacieniana jest cały czas. Budynek projektowany jest dwa razy dłuższy od budynku mieszkalnego, a wnętrza budynku są niekorzystnie nasłonecznione. Wprowadzenie nadbudowy w sposób zasadniczy zmieni wartości użytkowe działki i budynku ze stratą dla właściciela budynku i naruszy prawa własności.
Skarżący dodał, że nadbudowa budynku gospodarczego w zakresie oddziaływania na istniejące działki i budynki ma wpływ na zagrożenie konstrukcji istniejących budynków. Przy nadbudowie występuje podniesienie ściany o 1,69 m ponad wszystkie pozostałe budynki (w tym budynek gospodarczy na działce nr [...]), tworząc przy opadach śniegu worki śnieżne. Obecny dach nie przeniesie takiego dodatkowego obciążenia. Grozi to katastrofą budowlaną lub przebudową budynku skarżącego, a więc poniesienie nakładów finansowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. skarżący powtórzył argumenty zawarte w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przypisać należy regulacji zawartej w treści art. 36a P.b. Stosownie do ust. 1 istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W myśl zaś ust. 3 w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.
Przepisy art. 36a P.b. wprowadzone zostały w celu dyscyplinowania procesu inwestycyjnego przez konieczność uzyskiwania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przez inwestorów dokonujących istotnych odstępstw od zatwierdzonego pozwolenia na budowę. Inwestor dysponujący nieruchomością do celów budowlanych jest uprawniony podczas robót budowlanych do zmian, przeróbek i istotnych odstępstw, jeśli nie pozostaje to w kolizji z przepisami prawa, jednakże nie może to prowadzić do powstania innej nowej inwestycji pozbawionej charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu zatwierdzonego w pierwotnym pozwoleniu na budowę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., VII SA/Wa 600/05).
W niniejszej sprawie niewątpliwie zmiany projektu budowlanego, w stosunku do pierwotnie zatwierdzonego, były tego rodzaju (odnosiły się wyłącznie do poddasza użytkowego, które nie było planowane w pierwotnym projekcie), że nie sposób twierdzić, że mogły doprowadzić do powstania nowej inwestycji, o parametrach diametralnie innych od pierwotnie zatwierdzonej.
Skoro zatem ust. 3 art. 36a P.b. nakazuje w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stosować przepisy art. 32 – 35 jedynie odpowiednio do zakresu zmiany, to nie było podstaw, by organy architektoniczno-budowlane, po złożeniu przez inwestora wniosku o zmianę uzyskanego w dniu 25 czerwca 2013 r. pozwolenia na budowę, dokonały ponownego przeprowadzenia oceny całości zamierzenia inwestycyjnego. Przyjąć należy, że organy w niniejszej sprawie związane były wcześniejszą decyzją Starosty [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, utrzymaną w mocy ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...], a nowe postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego dotyczyć tylko mogło zmian wprowadzonych do tego projektu. Tylko w tym zakresie zatem organy architektoniczno-budowlane mogły kontrolować postępowanie zmierzające do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego.
Złożony przez inwestora projekt budowlany zamienny sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, zawiera także opisy istniejącego stanu zagospodarowania działki i stwierdzenie, że w stosunku do projektu pierwotnego stan ten nie ulega zmianie. Odnosi się również do zmian wprowadzonych w planowanym budynku w odniesieniu do danych zawartych w projekcie pierwotnym, wskazując, że zmiana ta dotyczy przede wszystkim nadbudowy istniejącego budynku o poddasze użytkowe, co zwiększy powierzchnię użytkową budynku z planowanych 70,36 m2 (wg projektu pierwotnego) do 144,29 m2, a kubaturę netto ze 197,50 m3 (wg projektu pierwotnego) do 397,50 m3 (kubatura brutto wzrośnie z 523,50 m3 do 626,40 m3). Powierzchnia zabudowy w obu projektach pozostaje bez zmian i wyniesie 101,69 m2. Projektowana zmiana względem projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] spowoduje również rozbiórkę dachu i wykonanie nowego o kącie nachylenia połaci 15 stopni, zmianę usytuowania komina do kotłowni oraz wykonanie pomieszczeń użytkowych na poddaszu wraz z instalacjami.
W celu zapewnienia właściwej ochrony przeciwpożarowej, w projekcie zamiennym zaplanowano wykonanie ścian oddzielania pożarowego (3 ściany w granicach działki) z ogniomurem wystającym ponad połać dachową o min. 30 cm. Z przekrojów A-A i B-B znajdujących się w projekcie zamiennym (str. 18-19). wynika, że ogniomur będzie kończył się na wysokości 6,84 m. W projekcie zamiennym znajdują się także pozostałe informacje odnośnie do danych ogólnych obiektu, jego formy, konstrukcji, warunków ochrony sanitarnej, instalacji wewnętrznych, izolacji i wykończenia wnętrz, wykończeń zewnętrznych, zestawienia pomieszczeń, ich powierzchni i wykończenia oraz części rysunkowe: planu sytuacyjnego, zagospodarowania terenu, rzutów: fundamentów, piwnic, parteru, poddasza, dachu; elewacji: północnej, południowej, wschodniej i zachodniej oraz przekrojów. Projekt zamienny spełnia zatem wymogi określone w przepisach art. 34 P.b. oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.).
Wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę na podstawie art. 36a ust. 1 P.b. powoduje, że przestaje obowiązywać (chociaż formalnie nie zostaje uchylona) decyzja o pozwoleniu na budowę (pierwotna) a w jej miejsce wchodzi, zaczyna obowiązywać nowa decyzja (zmieniająca), która w zależności od wnioskowanych przez inwestora zmian, konsumuje (wchłania) postanowienia decyzji pierwotnej, bądź całkowicie je zmienia lub też uwzględniając postanowienia decyzji pierwotnej. Ponieważ wydanie decyzji zmieniającej na podstawie art. 36a ust. 1 podlega tym samym rygorom co wydanie pozwolenia na budowę (art. 32 - 35), organ wydający ją musi zbadać, czy będzie ona zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2008 r., II OSK 461/07).
W aktach sprawy znajduje się wypis i wyrys z obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru gminy S., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy S.. Wynika z niego, że działka inwestora znajduje się w jednostce [...], dla której w § 34 ust. 5 dopuszcza się nadbudowę i rozbudowę istniejących budynków w granicy działki. Kwestia ta została już zresztą przesądzona w decyzji zatwierdzającej pierwotny projekt budowlany, a projekt zamienny nie zmienia położenia budynku. W rzeczywistości zmiana względem projektu pierwotnego dotyczy wyłącznie wysokości budynku i kąta nachylenia dachu. Jednakże i w tym przypadku projekt jest zgodny z zapisami planu. W § 34 ust. 3 lit. c) przewidziano maksymalną wysokość budynków mieszkalnych do 11,5 m, a w § 34 ust. 7, jako że obiekt znajduje się w Strefie B ochrony konserwatorskiej, przewidziano wysokość zabudowy maksymalnie do 2,5 kondygnacji, a dla budynków wyższych niż parterowe kąt nachylenia dachu powinien wynosić do 30 stopni. Skoro wysokość przedmiotowego budynku po przebudowie wynosić będzie 6,84 m, a kąt nachylenia dachu 15°, to inwestycja po zmianach również jest zgodna z planem miejscowym.
Organ uzyskał także stosowne uzgodnienie z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w Ł. Delegatura w P., który pismem z dnia 9 lipca 2014 r. nie wniósł zastrzeżeń do planowanych zmian.
Należy również wskazać, że inwestor, składając wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, złożył jednocześnie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Nie mogły także przynieść oczekiwanego przez skarżącego rezultatu argumenty dotyczące zacienienia jego działki. Przede wszystkim przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie regulują jedynie kwestię braku dostępu światła słonecznego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że na należącej do skarżącego działce nr [...] budynek mieszkalny z takimi pomieszczeniami znajduje się w odległości ponad 10 m od granicy z działką nr [...], w której przewidziano nadbudowę. Odległość ta, zgodnie z załączoną do projektu zamiennego analizą zacienienia, spełnia warunki określone w § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Bez znaczenia pozostaje także podnoszona przez skarżącego kwestia regulowania przez plan miejscowy wielkości nowopowstałych działek, skoro działka inwestora taką nie jest.
Reasumując, w ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 32 – 35 P.b. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 4 ustawy w razie spełnienia przez inwestora powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
lf