Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 stycznia 2011r. Wojewoda Lubelski po rozpoznaniu odwołania A. W. i R. W. uchylił wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 9 grudnia 2010r. i stwierdził, że ostateczna decyzja Prezydenta Miasta C. z dnia 7 stycznia 2009r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu D. M. pozwolenia na rozbudowę istniejącego na działce nr.. przy ul. Ż. w C. budynku gospodarczego oraz wykonanie robót budowlanych w celu zmiany sposobu użytkowania tego budynku na budynek mieszkalny - została wydana z naruszeniem prawa, jednak nie podlega uchyleniu, gdyż w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Jak wynika z akt sprawy, A. i R. W. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego wskazaną decyzją podnosząc, że organ nie zapewnił im możliwości udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji, pomimo iż są właścicielami sąsiedniej działki nr..., a pod budynkiem objętym projektem budowlanym "leży ich przyłącze kanalizacyjne".
Wskazywali, że decyzją tą faktycznie zaakceptowano (a więc zalegalizowano) wiatę garażową wybudowaną bez wymaganego pozwolenia, a wskutek dalszych robót możliwych dzięki uzyskanemu pozwoleniu, stanie się ona częścią budynku mieszkalnego; podkreślili, że wiata graniczy z ich działką.
Zarzucili, że w celu wybudowania wiaty inwestor D. M. zamurował przebiegającą pod nią instalację kanalizacji sanitarnej wraz ze studzienką kanalizacyjną, do której prowadziła instalacja z ich działki. W ich ocenie, przedłożona przez inwestora mapa dla celów projektowych, jako załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę była wadliwa, gdyż inwestor wprowadził w błąd pracowników sporządzających tę mapę, oświadczając, że instalacja kanalizacyjna pod garażem nie działa, dlatego mapa nie przewidywała tej instalacji i organ architektoniczny przy udzielaniu pozwolenia na budowę nie mógł o niej wiedzieć.
Po wznowieniu postępowania organ I instancji uznał jednak, że A. i R. W. nie posiadają przymiotu strony w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedmiotowa inwestycja nie ogranicza zagospodarowania ich działki nr.... W tej sytuacji organ I instancji odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia 7 stycznia 2009r. udzielającej D. M. pozwolenia na budowę.
Wojewoda Lubelski rozpoznając odwołanie A. i R. W. nie podzielił stanowiska organu I instancji o tym, że nie posiadają oni przymiotu strony i stwierdził, że kwestionowana przez nich decyzja udzielająca pozwolenia na budowę z tego powodu została wydana z naruszeniem prawa. O ich statucie strony świadczy, zdaniem organu odwoławczego to, że faktycznie zatwierdzony projekt budowlany obejmował wykonanie szeregu robót w części garażowej budynku (m.in. nowej posadzki, ocieplenie, instalacje), a więc z racji tego, że część garażowa znajduje się w granicy z ich działką – mają oni przymiot strony i mieli prawo występować w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.
Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, że kwestionowana decyzja nie zawiera innych wad wymagających jej wyeliminowania z obrotu prawnego, dlatego odmówił jej uchylenia. Organ stwierdził mianowicie, że zakres robót objętych projektem nie objął likwidacji, przebudowy czy budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej, natomiast obecnie - na projekcie zagospodarowania terenu, sporządzonym na aktualnym wycinku mapy zasadniczej do celów projektowych podpisanym przez uprawnionego geodetę, przyłącze kanalizacji sanitarnej z ulicy Żabiej do budynków położonych na działkach nr... jest naniesione.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyli A. i R. W. domagając się uchylenia decyzji Wojewody Lubelskiego i ponownego merytorycznego rozpoznania przez organ sprawy.
Skarżący powtórzyli te same argumenty, które zgłaszali w toku postępowania przed organami administracyjnymi. Zarzucili, że "wykonanie przedmiotowej decyzji (udzielającej pozwolenia na budowę) narusza nabyte przez nich prawa związane z funkcjonującym przyłączem kanalizacyjnym, które w części położonej na nieruchomości D. M. funkcjonuje jako wspólne przyłącze do kanalizacji miejskiej".
Poza tym zdaniem skarżących "decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy tylko rozbudowy budynku gospodarczego o ganek (...), a nie dotyczy wprost wiaty (garażu) i przekształcenia jej na cele mieszkalne, co się stało; a nadto nie obejmowała likwidacji, przebudowy czy budowy przyłącza sieci kanalizacyjnej, natomiast obejmowała ocieplenie, instalacje i położenie posadzki na przyłączu kanalizacyjnym w wiacie (garażu), który co do zasady nie był budynkiem gospodarczym (...), nie istniały więc przesłanki orzeczenia zmiany sposobu jego użytkowania".
Wskazali, że z sieci kanalizacyjnej przebiegającej pod budynkiem gospodarczym (wiatą) inwestora D. M. korzystali dotychczas na zasadzie służebności, którą zasiedzieli, z tego względu - w ich przekonaniu - usunięcie studzienki kanalizacyjnej i realizacja budynku mieszkalnego na tej sieci - narusza "ich prawa nabyte".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Została ona wydana na skutek wniosku A. i R. W. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia 7 stycznia 2009r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu D. M. pozwolenia na rozbudowę istniejącego na działce nr.. przy ul. Ż. w C. budynku gospodarczego oraz na wykonanie robót budowlanych w tym budynku w celu zmiany sposobu jego użytkowania.
Prawidłowe jest stanowisko Wojewody Lubelskiego, że skarżący A. i R. W., jako właściciele działki graniczącej bezpośrednio z działką inwestorów posiadali w tym postępowaniu przymiot strony, tym bardziej, że inwestycja miała być zrealizowana w granicy z ich działką. Takie usytuowanie budynku mogło ograniczyć swobodę zabudowy własnej działki przez skarżących, a więc należało przyjąć, że inwestycja oddziałuje na tę działkę, co dawało podstawy do przyznania skarżących przymiotu strony z uwagi na brzmienie art. 28 ust. 2 ustawy z dni 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Definicję obszaru oddziaływania obiektu reguluje natomiast art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, stanowiąc, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu".
Skoro więc skarżącym przysługiwał przymiot strony w postępowaniu, w którym wydano decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 7 stycznia 2009r., to zarzut niezapewnienia im udziału w tym postępowaniu był uzasadniony – zachodziła więc podstawa do wznowienia tego postępowania i przeprowadzenia go ponownie z udziałem skarżących, co prawidłowo uczynił organ odwoławczy.
Prawidłowe jest również – wbrew zarzutom skargi – stanowisko organu odwoławczego, że poza wskazanym uchybieniem procesowym, kwestionowana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca D. M. pozwolenia na budowę nie zawiera innych wad, a podnoszone przez skarżących zarzuty nie stanowią podstawy jej uchylenia.
W świetle art. 35 ust.1 ustawy, organ ma obowiązek wydać pozwolenie na budowę, jeśli inwestycja jest zgodna z obowiązującymi przepisami, w szczególności z warunkami technicznymi. Z przepisu tego wynika, że w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przepisami techniczno - budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz uprawnienia budowlane osoby sporządzającej projekt. (ust.
1) Zgodnie z art.32 ust.4 ustawy, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś z wnioskiem w tej sprawie wystąpił w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami).
W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. (art.35 ust.4).
Oceniając projekt złożony przez inwestora D. M. organ stwierdził, że jest on zgodny z przepisami i udzielił pozwolenia na budowę.
Obecnie skarżący podnoszą, że organ architektoniczny nie odniósł się do kwestii kanalizacji sanitarnej przebiegającej pod projektowanym budynkiem i kwestii usunięcia przez inwestora studzienki kanalizacyjnej z jego działki.
Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż przebieg kanalizacji sanitarnej pod budynkami nie stanowi przeszkody w realizacji tych budynków – brak bowiem takiego zakazu w przepisach techniczno – budowlanych.
Zasady dotyczące instalowania sieci kanalizacyjnych określa ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z Dz.U. z 2006r., Nr 123, poz.158 ze zm.), ale również ta ustawa nie wprowadza ograniczeń w zakresie sytuowania takich sieci pod budynkami – w sprawie nie było więc przeszkód, by uznać, że złożony przez inwestora D. M. projekt budowlany za zgodny z obowiązującymi przepisami.
Przebieg kanalizacji sanitarnej, która nie była objęta przedłożonym przez inwestora D. M. projektem budowlanym nie był więc istotny przy wydawaniu decyzji udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że wniosek inwestora obejmował wyłącznie rozbudowę istniejącego na jego działce nr... przy ul. Ż. w C. budynku gospodarczego oraz na wykonanie robót budowlanych w celu zmiany sposobu użytkowania tego budynku na budynek mieszkalny. Kwestia realizacji sieci kanalizacyjnej byłaby przedmiotem niniejszego postępowania tylko wówczas, gdyby ta sieć była związana z przedmiotowym budynkiem gospodarczym, którego dotyczy projekt – co do zasady bowiem wykonanie sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej wymaga takiego pozwolenia, co wynika z art. 28 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane.
Z tego powodu, kwestia tego czy sieć kanalizacyjna była - w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - naniesiona na mapę załączoną do zatwierdzonego projektu, a tym bardziej kwestia ewentualnego dokonanych zmian mapy w tym zakresie, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, nie mogła więc uzasadniać uchylenia decyzji z dnia 7 stycznia 2009r.
Z tych samych względów, nie ma znaczenia dla udzielenia pozwolenia na budowę kwestia usunięcia przez inwestora z jego działki studzienki kanalizacyjnej, gdyż studzienka ta również nie była objęta zatwierdzonym projektem budowlanym i nie dotyczyła zamierzonych robót budowlanych w przedmiotowym budynku gospodarczym (wiacie garażowej).
Spór pomiędzy skarżącymi a inwestorem dotyczący przebiegu kanalizacji sanitarnej nie mógł być więc rozstrzygnięty w niniejszym postępowaniu przez organ architektoniczny – w tym zakresie właściwe są sądy powszechne i ewentualnie prokuratura, do której – jak wynika z akt sprawy – skarżący się już zwrócili.
W konsekwencji należy więc podzielić w pełni stanowisko organu odwoławczego, że okoliczności wskazywane przez skarżących nie mogły mieć wpływu na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, dlatego kwestionowana przez nich decyzja z dnia 7 stycznia 2009r. nie mogła być uchylona.
Z powyższych względów skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw prawnych podlega oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).