Uzasadnienie
Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania K. i K. D., zaskarżoną decyzją wskazując jako jej podstawę prawną art. 138 § 1 kpa oraz art. 35 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia [...] grudnia 2002r. udzielającej R.G. pozwolenia na budowę budynku magazynowo-warsztatowego wraz z urządzeniami na działce nr [...] położonej przy ul. R. Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia:
Decyzja organu I instancji jest prawidłowa i prawa nie narusza. Dokumenty złożone przez inwestora są kompletne i spełniają wymagania zawarte w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust.1 i 2 Prawa budowlanego. Dlatego też zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy nie można było odmówić udzielenia pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji stwierdził, że zamierzenie inwestora określone we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jest zgodne z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Odmowa udzielenia pozwolenia na budowę decyzją organu I instancji z dnia [...] listopada 2002r., nie pozbawiało inwestora możliwości złożenia ponownego wniosku.
K. i K. małż. D., w skardze do sądu administracyjnego wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając niezgodność z prawem.
W uzasadnieniu skargi podnieśli, że w 2002r. toczyło się postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego na działce Nr [...] w B. Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji odmownej organu I instancji z dnia [...] listopada 2002r.
Po wydaniu tej decyzji ponownie wszczęto postępowanie w sprawie udzielenia R.G. pozwolenia na budowę, zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji.
Każde z tych postępowań dotyczyło obiektu budowlanego przy ul.R. na działce Nr [...], określonego jako budynek mieszkalno-magazynowo-usługowy, produkcyjno-usługowy oraz magazynowo-warsztatowy. Nasuwa to wątpliwości co do zgodności wydanego pozwolenia na budowę z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która odnosi się do obiektu określonego jako mieszkalno-magazynowo-produkcyjny.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i oceny wyrażone zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji są niezgodne z prawem.
We wniosku o wydanie pozwolenia na budowę R.G. określił przedmiot inwestycji jako budynek magazynowo-warsztatowy na działce Nr [...] położonej przy ul. R. Budowa takiego obiektu wymagała ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym – Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.).
Decyzją w tym przedmiocie winien wylegitymować się inwestor, ubiegając się o wydanie pozwolenia na budowę (art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane – Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.).
Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] lutego 2001r., ustalającej, na wniosek R.G., warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji określonej jako budynek mieszkalno-magazynowo-warsztatowy.
Porównanie przedmiotu postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, określonego we wniosku (budynek magazynowo-warsztatowy) z rodzajem inwestycji określonej w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (budynek mieszkalno-magazynowo-warsztatowy) wskazuje, że dotyczą one różnych, ze względu na funkcje, obiektów.
Ocena powyższa uprawnia do stwierdzenia, że R.G., domagając się udzielenia pozwolenia na budowę budynku magazynowo-warsztatowego, nie legitymował się właściwą, odnoszącą się do tego obiektu, decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Brak takiej decyzji wykluczał, w świetle powołanych przepisów oraz art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, udzielnie pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu.
Nadto wskazać należy na naruszenie innych przepisów prawa materialnego.
W myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego, właściwy organ, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, które z mocy art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.
W rozpatrywanej sprawie projekt zagospodarowania działki, jak i cały projekt budowlany, odnosi się do obiektu magazynowo-warsztatowego. Natomiast decyzja o warunkach zabudowy dotyczy obiektu mieszkalno-magazynowo-warsztatowego. Zachodzi więc oczywista niezgodność z w tym zakresie, która nie została wyeliminowana w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego przez wydanie postanowienia wzywającego do usunięcia w wyznaczonym terminie, występujących rozbieżności.
W tej sytuacji udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu nastąpiło wbrew wymogom określonym wart. 35 ust. 4 Prawa budowlanego.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy wadliwą decyzję pierwszoinstancyjną również wydał decyzję niezgodną z prawem.
Wskazane naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, a to na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 152 tej ustawy, wobec uwzględnienia skargi, Sąd orzekł, że decyzje będące przedmiotem zaskarżenia nie mogą być wykonane.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.
Wyrok powyższy oznacza, iż po jego uprawomocnieniu się, organ I instancji ponownie rozpatrzy sprawę przy uwzględnieniu ocen i wskazań powyżej wyrażonych. Celowym też będzie przeprowadzenie dowodu z akt sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia 7 listopada 2002r. o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, na co powoływali się skarżący. Przeprowadzenie tego dowodu może przyczynić się do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.