Uzasadnienie
M. i R.G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta O. z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie odpłatnego wywłaszczenia ½ części nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków obrębu "[...]" m. O. jako działka nr "[...]" o powierzchni 3,1836ha, KW nr "[...]".
Prawomocnymi postanowieniami referendarza sądowego z dnia 12 marca 2015r. (sygn. akt II SO/Ol 4/15) skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich pełnomocnika z urzędu.
Wyrokiem z dnia 5 maja 2015 r. (sygn. akt II SA/Ol 239/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
W dniu 6 maja 2015 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżących – radcy prawnego, A. T. o sporządzenie uzasadnienie wskazanego wyżej wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 maja 2015 r., zaś w dniu 22 maja 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika skarżących opinia prawna o braku podstaw do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Natomiast w dniu 25 maja 2015 r. skarżący złożyli własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Skoro zatem wniesiona w dniu 25 maja 2015 r. skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez stronę skarżącą, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak sentencji.