Uzasadnienie
We wniosku z dnia 2 września 2010r., złożonym wspólnie przez małżonków G. L. i J. G. wnioskodawcy zwrócili się o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie zakończonej wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Ol 344/10.
Natomiast pismem z dnia 12 kwietnia 2011r. G. L. i J. G. zwrócili się do tut. Sądu o nierozpoznawalnie ich wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, że go cofają. Stwierdzili przy tym, że postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011r. Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Białymstoku (sygn. akt II SO/Bk 26/10) już zostało im przyznane prawo pomocy.
Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2011r. wnioskodawcy zostali poinformowani przez tut. Sąd, że przyznane im przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawo pomocy dotyczyło sprawy o sygn. akt II SO/Bk 26/10 – wyłączenia od orzekania sędziów Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie, przez co zakres przyznanego prawa pomocy nie rozciąga się na sprawę o sygn. akt II SA/Ol 344/10. Dlatego też wezwano strony do potwierdzenia w terminie 7 dni czy rzeczywiście cofają przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi pismem z dnia 20 kwietnia 2011r. G. L. i J. G. wskazali, że z całą mocą podtrzymują swoje pismo z dnia 12 kwietnia 2011r. (o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie) i wnioski w nim zawarte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, a następnie cofnęli ten wniosek. W konsekwencji merytoryczne rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez dokonywanie oceny oświadczeń wnioskodawców co do ich sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych było niecelowe. Złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy oznaczało, że G. L. i J. G. rezygnują z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2029/07).
Ponieważ ustawa - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku cofnięcia takiego wniosku przez skarżących, wniosek ten postanowiono oddalić.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 i art. 258 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.