Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. (k. 316 akt sądowych) J. L. wystąpił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2015 r., II SA/Po 1298/14. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę J. L. na decyzję Rektora Uniwersytetu "A" z dnia (...) lutego 2013 r., (...) w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W świetle uzasadnienia pisma z dnia 12 listopada 2015 r. nie ulega wątpliwości, że skarżący domaga się przeprowadzenia postępowania, o którym mowa w dziale VIIa (art. 285a i nast.) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.").
Zgodnie z art. 285l P.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu VIIa do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi, że "Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3". Zgodnie z art. 175 § 2 P.p.s.a. wymogu reprezentacji adwokacko-radcowskiej nie stosuje w sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niektórych rodzajach skargę kasacyjną może też sporządzić doradca podatkowy oraz rzecznik patentowy (art. 175 § 3 P.p.s.a.).
Z treści pisma z dnia 12 listopada 2015 r. wynika, że sporządził je osobiście i podpisał J. L., który nie jest adwokatem, radcą prawnym ani nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a.
W zaistniałej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2015 r. W myśl bowiem art. 285f § 3 P.p.s.a. "Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym".
Podkreślenia wymaga, że niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, czyniącym taką skargę niedopuszczalną i tym samym podlegającą odrzuceniu a limine bez wzywania do uzupełnienia braku (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2013 r., s. 1063 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2012 r., II ONP 3/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ubocznie Sąd zaznacza, że konieczność odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 22 października 2015 r. zachodziła niezależnie od tego, że skarżący wraz ze złożoną skargą wystąpił o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu - zasadnicze znaczenie miało bowiem, to że pismo z dnia 12 listopada 2015 r. obejmujące treść skargi zostało sporządzone przez osobę nieuprawnioną i jako takie nie mogło wywrzeć skutku. Należy też wskazać, że prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika zostało przyznane skarżącemu postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016 r., a ustanowiony radca prawny – po konsultacji ze skarżącym – będzie uprawniony do podjęcia stosownych czynności w sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na postawie art. 285f § 3 w zw. z art. 285I i art. 175 P.p.s.a., skargę odrzucił.
/-/ J. Szaniecka