Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2013 r. Nr [...], odmawiającą uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy A. Sp. z o.o. zmiany zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 27 marca 2009 r. Nr [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do miejsca urządzania gier.
W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej powołał m.in. art. 135 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, z_ezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 ustawy /dot. prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych/, mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Przepisy art. 56 i art. 57 stosuje się odpowiednio.
_@POCZ@__@KW wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych (ust. 2 art. 135).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"; postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą P 4/14.
W powołanym postanowieniu NSA przedmiotem analizy uczynił m.in. kwestię konstytucyjności przepisów ustawy o grach hazardowych związaną z brakiem notyfikacji jej przepisów przez ustawodawcę krajowego Komisji Europejskiej i wynikającą z tego możliwość ich stosowania.
Zarzuty skargi dotyczą m.in. prawidłowości zastosowania w sprawie przepisów powołanej ustawy, w tym ich sprzeczności z nadrzędnym w tym zakresie prawem europejskim, poprzez naruszenie przepisów procedury w procesie legislacyjnym i pominięcie obowiązku ich notyfikacji wynikającego wprost z dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L 204, s.37).
W ocenie Sądu udzielenie przez TK odpowiedzi na pytanie prawne NSA będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy, ponieważ odnosić się będzie do zagadnienia naruszenia trybu uchwalenia ustawy o grach hazardowych. Z tego względu Sąd postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia zawisłej przed Trybunałem sprawy P 4/14 (ubocznie należy zauważyć, że w związku z wystąpieniem przez NSA ze wskazanym pytaniem prawnym do TK, zostały zawieszone inne, toczące się przed tut. Sądem sprawy ze skarg A. Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Celnej [...], m.in. II SA/Rz 1146/13, II SA/Rz 1264/13, II SA/Rz 1266/13, II SA/Rz 1356/13, II SA/Rz 1384/13, II SA/Rz 1387/13, II SA/Rz 1388/13, II SA/Rz 618/14 i II SA/Rz 619/14).
W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.