Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 854/12
Skarżący J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu radcy prawnego z urzędu. Jego wniosek, złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 854/12. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze została zakończona przed WSA mocą wyroku z dnia 9 stycznia 2013 r. o oddaleniu skargi w/w na postanowienie SKO o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania.
W treści uzasadnienia wniosku podano następujące fakty: J. P. oraz D. P. zamieszkują w domu budowanym systemem gospodarczym od 1999 r. Rodzina utrzymuje się z renty J. P. w wysokości 1998 zł netto. Poza tą kwotą rodzina nie otrzymuje żadnych innych dochodów. Do wydatków niezbędnych zaliczono w szczególności: gaz 25 zł, energię elektryczną 120 zł, wywóz śmieci 40 zł, zł, podatek od nieruchomości 40 zł, lekarstwa 50 zł, opał 300 zł, raty kredytu w wysokości 923 zł. Łączna kwota wydatków niezbędnych to 1498 zł. Pozostałą część swych przychodów J. P. przeznacza na zakup odzieży, żywności środków czystości oraz na komunikację. Skarżący poniósł już z tytułu wniesienia skargi wpis sądowy w kwocie 100 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Na podstawie wniosku PPF należy stwierdzić, że żądanie J. P. obejmuje swymi granicami obie z instytucji składających się na prawo pomocy - zwolnienie od kosztów sądowych (opłat i wydatków) oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze względu na tak zakreślone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.: zwana dalej P.p.s.a./).
W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że J. P. nie będzie w stanie pokryć wszystkich opłat i wydatków sądowych oraz kosztów ustanowienia radcy prawnego. Kwota łącznych dochodów netto rodziny podzielona na liczbę członków, nie przekracza poziomu wynagrodzenia minimalnego. Bardzo skromne dochody, jakie uzyskuje rodzina P., nie pozwoliłby na zweryfikowanie w toku instancji wydanego w sprawie orzeczenia WSA. Skarżący bez prawa pomocy musiały wydatkować na wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłatą kancelaryjną, ale również wynagrodzenie fachowego pełnomocnika za sporządzenie środka odwoławczego. Związane z tym ciężary odbiłyby się negatywnie na zdolności skarżącego do utrzymania poziomu utrzymania koniecznego, czyli zakup dóbr i usług od których zależy skromne utrzymanie gospodarstwa domowego.
Sytuacja finansowa skarżącego nie jest jednak na tyle zła, aby należało go zwalniać od pełnej kwoty kosztów sądowych. Nie można pominąć, iż kontynuowanie postępowania przed NSA spowoduje obciążenie budżetu rodziny P. kwotą 200 zł, tj. 100 zł opłata kancelaryjna plus 100 zł wpisu od skargi kasacyjnej. Nie spowoduje obniżenia warunków życia J. P. uiszczenie połowy tych przyszłych i ewentualnych kosztów. Skarżący posiada stałe źródła dochodów, lokal mieszkalny oraz nieruchomość. Posiadanie tych składników majątkowych wyklucza go z kategorii osób ubogich, wobec których należy stosować wyjątkową instytucje prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Reasumując, skarżący wykazał przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, a więc udowodnił że połowa przyszłych kosztów sądowych oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika spowoduje obniżenie jakości jego życia poniżej stanu akceptowanego w aktualnych warunkach społeczno – gospodarczych (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.