Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 22 lutego 2013 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez niego wniosku - przyznano mu prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie radcy prawnego, wyznaczonego następnie w osobie A. C. przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...].
W dniu 11 kwietnia 2013 r. wpłynęło do Sądu zawiadomienie ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika o braku uzasadnionych podstaw do wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej wraz ze sporządzoną w tym zakresie stosowną opinią oraz wnioskiem o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej, nieopłaconych w całości ani w żadnej części.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawy nie prowadził ten sam radca co w pierwszej instancji - jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy, stopień jej skomplikowania oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, który przy aktualnej stawce 23 %, od w/w kwoty wynosi 41,40 zł.
Pełnomocnik skarżącego nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.