Uzasadnienie
Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w D. P. nr [...] z dnia [...] r., którym obniżono nadkom. T. W. dodatek funkcyjny II kat.
o kwotę [...]zł do kwoty [...]zł miesięcznie.
Jak wynika z uzasadnienia ww. orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. podstawą obniżenia przedmiotowego dodatku funkcyjnego stała się kara dyscyplinarna nagany wymierzona T. W. orzeczeniem Komendanta Powiatowego Policji w D. P. nr [...] z dnia [...] r., utrzymanym w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. Stosownie bowiem do § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów (...) dodatek funkcyjny obniża się w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie pełnienia służby lub podczas wykonywania czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną.
Orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzające je orzeczenie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w D. P. z dnia [...] r., na podstawie których została orzeczona kara nagany, stały się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt
II SA/Sz 301/18, Sąd ten uchylił ww. orzeczenia.
Pismem z dnia 10 maja 2018 r. T. W. wniósł skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. nr [...], zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w tym art. 7, art. 7a i art. 81a § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. wznowił - na żądanie T. W. - postępowanie w sprawie uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z [...] r. nr [...] w sprawie obniżenia dodatku funkcyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. w sprawie obniżenia dodatku funkcyjnego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 301/18, co nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2018 r. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. podjął z urzędu zawieszone postępowanie.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. uchylił rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. oraz poprzedzający go rozkaz personalny z dnia [...] r. nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w D. P. oraz podwyższył T. W. dodatek funkcyjny II kategorii o kwotę [...]zł do kwoty [...]zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia uzasadniające umorzenie postępowania muszą być przeszkodami o charakterze trwałym, powodującym niemożność dalszego toku postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 487/07, publ. Legalis).
Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem decyzją z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. uchylił rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r. jak również poprzedzający go rozkaz personalny z dnia [...] r. nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w D. P. oraz podwyższył T. W. dodatek funkcyjny II kategorii o kwotę [...]zł do kwoty [...]zł.Tym samym utracił byt substrat zaskarżenia, czyli przedmiot, o zgodności z prawem którego orzekać miał sąd administracyjny.
Stanowisko powyższe potwierdza orzecznictwo sądowe, zgodnie z którym inne przypadki bezprzedmiotowości objęte dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzą m.in. wtedy, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 250/15, publ. Legalis; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 927/06, publ. Legalis).
Skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia jest zdarzeniem prawnym, które uniemożliwia osiągnięcie celu postępowania - dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne. Nie można bowiem oceniać merytorycznie zarzutów skargi, kiedy w momencie orzekania zaistniała sytuacja, iż nie ma w obiegu prawnym decyzji, która została zaskarżona w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1988/11, publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.