Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 24 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 325/20

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. (nr [...]) Prezydent W. (dalej: organ I instancji) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A sp. z o.o. z siedzibą we W. na przebudowę i nadbudowę części oficynowej budynku domu studenckiego przy ul. [...] we W., działka nr [...], obręb P. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] we W., reprezentowana przez zarządcę B sp. z o.o. wniosła odwołanie od ww. decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa zarzuciła, że przedmiotowa decyzja nie była konsultowana z członkami Wspólnoty Mieszkaniowej, a korespondencja w sprawie była kierowana na adres poprzedniego administratora.

Ponadto odwołujący podnieśli, że w rezultacie zatwierdzonej nadbudowy może dojść do zacienienia części lokali Wspólnoty, w tym m.in. lokali nr [...] i [...], a także że wykonanie nadbudowy może skutkować nadmiernym obciążeniem ściany rozdzielającej obie nieruchomości i w rezultacie doprowadzić do znacznego i istotnego pogorszenia stanu technicznego.

Odwołanie od tejże decyzji wnieśli również pismem z dnia [...] grudnia 2018 r.: K. D., D. B., K. B., W. O., P. O., K. O., J. W., D. M. oraz E. M. Odwołujący wskazali, że nie zostali poinformowani o wszczęciu postępowania, ani o jego zakończeniu. W odwołaniu zarzucono, że w rezultacie zatwierdzonej nadbudowy dojdzie do zacienienia lokalu nr [...] stanowiącego własność K. D., ponadto zostaną naruszone przepisy przeciwpożarowe, przepisy mówiące o bliskości budynków oraz że wątpliwości budzi stan techniczny budynku przy ul. [...] we W. Ponadto, odwołujący również wskazali na możliwość nadmiernego obciążenia ściany rozdzielającej obie nieruchomości

W toku postępowania Wojewoda D (dalej: organ odwoławczy) postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. (nr [...]) zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu skompletowania projektu budowlanego. W konsekwencji powyższego organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. (nr [...]) nałożył na inwestora - spółkę A sp. z o.o. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym w zakresie: 1. przedłożenia stanowiska wojewódzkiego konserwatora zabytków na realizację podanych powyżej robót budowlanych;

1. 2. uzupełnienia dokumentacji o wyciąg ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, w którym wskazano, że budynek zlokalizowany przy ul. [...] we W. jest położony na terenie zabudowy śródmiejskiej;
2. 3. przedłożenia ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego;
3. 4. usunięcia nieścisłości w projekcie budowlanym poprzez uzupełnienie podpisów autorów projektu na metrykach poszczególnych stron projektu;
4. 5. uzupełnienia projektu budowlanego o oświadczenia jego autorów, o których stanowi art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane;
5. 6. wyjaśnienia czy decyzja organu I instancji z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] określająca warunki zabudowy dla wskazanej powyżej inwestycji jest decyzją ostateczną;
6. 7. określenia czy projekt budowlany dotyczący budynku przy ul. [...] we W. będzie wymagał uzgodnienia z uwagi na bezpieczeństwo przeciwpożarowe;
7. 8. wyjaśnienia czy projekt zagospodarowania terenu (k. 79 projektu budowlanego) został sporządzony na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu kartograficznego oraz 9. uzupełniania przedłożonej dokumentacji o aktualny wypis i wyrys z ewidencji gruntów.

W konsekwencji powyższego inwestor uzupełnił materiał dowodowy przedkładając kopię mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, cztery uzupełnione projekty budowlane, aktualny wypis i wyrys z rejestru gruntów oraz dokumenty potwierdzające uprawnienia zawodowe autorów projektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. (Nr [...]) organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do P. O., albowiem organ ustalił, że nie jest on właścicielem lokalu przy ul. [...] we W. i tym samym nie jest stroną przedmiotowego postępowania.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. (Nr [...]) organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono spółce A sp. z o.o. pozwolenia na przebudowę i nadbudowę części oficynowej budynku domu studenckiego przy ul. [...] we W., działka nr [...], obręb P. oraz orzekając o istocie sprawy zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że wyniki postępowania uzupełniającego przesądziły o możliwości wydania pozwolenia na budowę. Inwestor wykazał bowiem prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zamierzenie budowlane zostało ocenione przez organ odwoławczy jako zgodne z przepisami.

W konsekwencji organ odwoławczy nie mógł odmówić wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy zaznaczył, że zostanie zachowany warunek, o którym mowa w § 60 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co zostało poparte sporządzoną analizą dotyczącą zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeniom przeznaczonym na pobyt ludzi oraz minimalnego czasu nasłonecznienia tychże pomieszczeń (powyższa kwestia odnosi się również do lokalu nr [...] o którym jest mowa w odwołaniu Wspólnoty Mieszkaniowej). Wyjaśnił też, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego sporządzono i dołączono ekspertyzę techniczną dotyczącą stanu konstrukcji i elementów budynku z uwzględnieniem podłoża gruntowego, o której mowa w § 206 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Ustalenia tej ekspertyzy są pozytywne w kontekście planowanych robót budowlanych (k. 52 - 56 projektu budowlanego). Również kwestia bliskości planowanej nadbudowy została wyjaśniona przez organ odwoławczy. Z § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia wynika, że budynek należy sytuować w odległości 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Mając na uwadze odległość okien w planowanej nadbudowanej części budynku od ściany budynku zlokalizowanego na terenie działki nr [...], należy uznać, że warunek o którym jest mowa w cytowanym przepisie, został spełniony.

Z kolei w przypadku usytuowania ściany części nadbudowanej z uwzględnieniem ochrony przeciwpożarowej, mając na uwadze § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, tę kwestię rozstrzyga postanowienie D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...]. Organ odwoławczy nie stwierdził również istotnego naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wyjaśnił, że w toku postępowania organ I instancji powziął informację o zmianie zarządcy Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W., a dalsza korespondencja była doręczana prawidłowo na adres zarządcy B sp. z o.o. W związku z powyższym Wspólnota Mieszkaniowa miała możliwość brania czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności miała prawo zapoznać się z aktami sprawy na zasadzie art. 73 k.p.a.

Skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2020 r. (Nr [...]) wniosła Wspólnota Mieszkaniowa żądając: uchylenia zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz decyzji organu I instancji, wstrzymania jej wykonania oraz przeprowadzenia dowodów uzupełniających z załączonych do skargi fotografii. W skardze zarzucono organowi odwoławczemu naruszenie interesu skarżącej i członków wspólnoty poprzez:

1. 1. brak poinformowania członków Wspólnoty Mieszkaniowej oraz Zarządu Wspólnoty o fakcie usunięcia braków w dokumentacji, a także brak możliwości zapoznania się z dokumentacją po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy;
2. 2. brak ścisłego ustalenia miejsc parkowania samochodów dla potencjalnych nowych mieszkańców, w sytuacji gdy obecnie nie ma miejsc do parkowania wzdłuż obu stron ulicy;
3. 3. oddziaływanie nadbudowy na konstrukcję budynku przebudowywanego oraz budynku sąsiedniego, tj. budynku przy ul. [...] we W. oraz brak ekspertyzy w tym zakresie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca umotywowała zarzuty podkreślając szkodliwość inwestycji dla społeczności lokalnej, gdyż w tym rejonie nie ma praktycznie wolnych miejsc do parkowania (co zobrazowano dokumentacją fotograficzną załączoną do skargi).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II OZ 156/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie tutejszego Sądu z 16 października 2020 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Kontrola sądowoadministracyjna polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Wynika to jednoznacznie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) - dalej p.p.s.a. Kierując się powyższymi kryteriami należy wskazać, że orzekające organy nie naruszyły prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji.

Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186, ze zm.) – dalej jako "u.p.b." roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę za wyjątkiem określonych w art. 29-31 tej ustawy przypadków, w których wyłączono obowiązek uzyskania pozwolenia.

Pozwoleniem na budowę jest decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego (art. 3 pkt 12 u.p.b.). Natomiast projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany podlegają zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 u.p.b.).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1. 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
2. a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
3. b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
4. c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
5. 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
6. 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
7. a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
8. d) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,
9. e) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
10. f) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
11. 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Na terenie objętym planowanym zamierzeniem budowlanym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym, inwestor przedłożył decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2017 r. (Nr [...]) którą ustalono na rzecz Spółki A sp. z o.o., warunki zabudowy dla nadbudowy domu studenckiego w części oficynowej położonego na terenie działek nr [...] i [...],[...], obręb P. we W. przy ul. [...]. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił zgodność projektu budowlanego z ww. decyzją o warunkach zabudowy.

W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że zarówno wysokość budynku jak i kształt dachu zostały zaprojektowane zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Decyzja ta wprowadza maksymalną wysokość - 30,3 m (liczoną od poziomu istniejącego terenu), a z przedłożonego projektu budowlanego wynika, że budynek po nadbudowie będzie się składał z 7 kondygnacji (6 nadziemnych i 1 podziemnej), a jego wysokość będzie wynosić 21,78 m (k. 26 projektu budowlanego). Z rysunku dachu wynika, że będzie to dach płaski, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Również kąt nachylenia ustalony przez organ odwoławczy pozwoli na odprowadzanie wody opadowej z dachu (k. 117 projektu budowlanego).

Przeznaczenie budynku w decyzji o warunkach zabudowy jako zamieszkanie zbiorowe jest zgodne z przeznaczeniem projektowanej nadbudowy. W projekcie budowlanym zawarto analizę ilości pokoi mieszkalnych z przewidywaną liczbą osób na poszczególnych kondygnacjach (k. 26-27 projektu budowlanego).

Obsługę komunikacyjną przewidziano jak dotychczas, od strony ul. [...].

W ramach przedmiotowej inwestycji nie planowano odwodnienia. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że z przedłożonej dokumentacji nie wynika, aby takie odwodnienie miało być konieczne. Charakter inwestycji nie daje podstaw do uznania, że w przypadku odprowadzania wód opadowych dojdzie do zmiany stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu wody opadowej.

Z uwagi na zakres inwestycji należy stwierdzić, że nie jest to inwestycja znacząco lub potencjalnie wpływająca na środowisko. W związku z tym, nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a projekt budowlany należy uznać za zgodny wymogami wskazanymi w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Prawidłowo organ odwoławczy przyjął, że inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę z uwagi na zmiany formy architektonicznej, co niesie za sobą konieczność przedłożenia projektu zagospodarowania terenu (art. 33 ust. 2 pkt 3 u.p.b. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z wymogami art. 34 ust. 3 u.p.b. Projekt przebudowy i nadbudowy nie przewiduje jakichkolwiek zmian w zagospodarowaniu terenu działki, ani nie zawiera zmian w istniejących nawierzchniach. W części rysunkowej projekt zagospodarowania został sporządzony na aktualnej mapie zasadniczej, projekt jest również zgodny z wymogami § 8 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz w zakresie skali z § 10 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Również uwzględniono informację o obszarze oddziaływania planowanej inwestycji budowlanej (§ 13a ww. rozporządzenia).

Część architektoniczno-budowlana projektu jest kompletna, zarówno w zakresie części opisowej jak i rysunkowej (§ 11 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego).

Do projektu budowlanego dołączono również opinię geotechniczną podłoża gruntowego jak też elementów konstrukcyjnych budynku (k. 52-56 projektu budowlanego).

Pod względem ustaleń dotyczących ochrony przeciwpożarowej projekt budowlany należy uznać za prawidłowy. Inwestor uzyskał odstępstwo od przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej na podstawie D. Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] (k. 31-33 projektu budowlanego).

Ponadto projekt budowlany został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych, o czym jest mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych (Dz. U. z 2002 r., Nr 210, poz. 1792).

Planowana inwestycja budowlana uzyskała uzgodnienie w zakresie ochrony konserwatorskiej - zob. stanowisko Miejskiego Konserwatora Zabytków we W., który nie wnosił uwag wobec wnioskowanych robót budowlanych (akta postępowania Prezydenta W. i k. 126- 127 projektu budowlanego).

W kwestii zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeniom przeznaczonym na pobyt ludzi oraz minimalnego czasu nasłonecznienia należy wskazać, że realizacja inwestycji budowlanej zgodnie z przedłożonym projektem nie spowoduje ograniczenia wymaganego czasu nasłonecznienia poniżej 1,5 godz. (k. 6-7 projektu budowlanego). Czas ten wynika z regulacji dotyczącej budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej (§ 60 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Do analizy opisowej została dołączona, ilustrująca ją, analiza rysunkowa pokazująca zacienienie terenów sąsiednich wskutek wykonania wnioskowanych robót budowlanych (k. 10-14 projektu budowlanego).

Mając na uwadze art. 35 ust. 1 pkt 4 u.p.b., do projektu budowlanego zostało dołączone oświadczenie autorów projektu budowlanego o którym jest mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, że został on sporządzony zgodnie z obwiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Do projektu dołączono zaświadczenia o których jest stanowi art. 12 ust. 7 u.p.b. Z przedłożonych dokumentów wynika, że autorzy projektu, jak i osoby sprawdzające, posiadają stosowne uprawnienia zawodowe.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 u.p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jednocześnie brak jest przesłanek negatywnych zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę określonych w art. 35 ust. 5 u.p.b.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy obu instancji było wyczerpujące, zaś zawartą w decyzji odwoławczej ocenę prawną i faktyczną sprawy uznać należy za prawidłową. Spełnione zostały bowiem wszystkie określone w art. 35 ust. 1 u.p.b. przesłanki obligujące do wydania pozwolenia na budowę.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy w pierwszej kolejności odnieść się do podniesionego przez skarżącą zarzutu naruszenia prawa procesowego przez organ odwoławczy, tj. naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a.

W przedmiotowej sprawie strony zostały poinformowane o przeprowadzeniu przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego na zasadzie art. 136 k.p.a. Stronom zostały doręczone: postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. (nr [...]) w którym zlecono organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania oraz postanowienie organu I instancji z dnia [...] listopada 2019 r. (nr [...]) nakładające na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Strony postępowania miały więc wiedzę, jakie dokumenty inwestor zobowiązany będzie przedłożyć. Co prawda organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie poinformował stron o zakończeniu postępowania dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.), jednak naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Strona skarżąca nie wskazała na okoliczności mogące przemawiać za tym, że jeżeli uzyskałaby wiedzę o zakończonym postępowaniu dowodowym i możliwości odniesienia się do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz żądań, to treść zaskarżonej decyzji mogłaby się ukształtować odmiennie. W skardze podniesiono w istocie te same kwestie, które były już podnoszone na etapie postępowania administracyjnego. Sąd zwraca uwagę, że sam brak odrębnego pisma skierowanego do strony w oparciu o art. 10 § 1 k.p.a., w którym organ zawiadomiłby o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków w wyznaczonym terminie, nie stanowi jeszcze o istotnym naruszeniu obowiązku wynikającego z tego przepisu i tym samym nie może automatycznie przesądzać o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Zarzut ten może odnieść skutek wówczas, gdy strona wykaże, że zarzucane uchybienie procesowe uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z 4 lipca 2017 r., II OSK 546/16 - CBOSA).

Powyższe argumenty odnoszą się również do zarzutu skarżącej, jakoby odmówiono jej dostępu do dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Akta te zostały przekazane przez organ odwoławczy do uzupełnienia organowi I instancji i brak było realnej możliwości udostępnienia ich skarżącej w siedzibie D. Urzędu Wojewódzkiego. Natomiast organ nie odmówił ich udostępnienia co do zasady, co oznacza, że nie można tu mówić o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 73 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do drugiego z zarzutów skarżącej dotyczącego braku ścisłego ustalenia miejsc parkowania samochodów dla potencjalnych mieszkańców nadbudowywanego budynku, to w okolicznościach sprawy nie było prawnych podstaw do uwzględnienia tego zarzutu. Jakkolwiek Sąd nie neguje sprzeczności inwestycji z interesami faktycznymi mieszkańców nieruchomości sąsiednich (w tym w zakresie dostępności miejsc parkingowych) to jednak taki stan rzeczy nie stanowi podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzją Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2017 r. (nr [...]) ustalono na rzecz inwestora warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę budynku domu studenckiego w części oficynowej. W decyzji tej w odniesieniu do dostępu do drogi publicznej oraz miejsc parkingowych wskazano, że obsługa komunikacyjna obiektu od strony ul. [...] pozostaje bez zmian, a liczba miejsc parkingowych jest wymagana na dotychczasowych zasadach.

Jeżeli w ocenie skarżącej tego rodzaju ustalenie było nieprawidłowe lub niewystarczające należało to kwestionować na etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w którym skarżąca miała przecież status strony. Na obecnym etapie stwierdzić trzeba, że organ odwoławczy nie naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 lit.a u.p.b., zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W tym zakresie zaskarżona decyzja organu odwoławczego jest zgodna z przepisami prawa materialnego.

Przy okazji Sąd zaznacza, że nie przeprowadził zawnioskowanych w skardze dowodów uzupełniających, bowiem w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadza się je tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tymczasem załączone do skargi wydruki zdjęć (obrazujące pojazdy zaparkowane na ulicy) nie były niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie.

Również trzeci z podniesionych przez skarżącą zarzutów dotyczący oddziaływania nadbudowy na konstrukcję budynku przebudowywanego oraz budynku sąsiedniego, tj. budynku przy ul. [...] we W. nie zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania odwoławczego inwestor został zobowiązany do przedłożenia ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. W projekcie budowlanym znajduje się opinia techniczna budynku zawierająca m.in. opinię geotechniczną podłoża gruntowego jak też elementów konstrukcyjnych budynku (k. 52 - 56 projektu budowlanego). Wynika z niej jednoznacznie możliwość realizacji inwestycji. W powyższym zakresie projekt budowlany jest zatem kompletny i spełnia wymogi § 206 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 pkt 3 u.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.

Organ odwoławczy zasadnie wyjaśnił, że nie jest on uprawniony do kwestionowania rozwiązań technicznych przedstawionych w projekcie budowlanym. Organ architektoniczno-budowlany ani organ nadzoru budowlanego nie sprawdza prawidłowości projektu budowlanego i jego zgodności ze sztuką budowlaną. Organ zatwierdzający projekt budowlany sprawdza tylko kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b.). Natomiast za zgodność projektu budowlanego z zasadami wiedzy technicznej odpowiada projektant obiektu budowlanego, a projekt ma dodatkowo sprawdzić osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności (wyrok WSA w Warszawie z 7 lutego 2020 r., VII SA/Wa 1539/19, CBOSA). W przedmiotowej sprawie na zasadzie art. 35 ust. 1 pkt 4 u.p.b. zostało załączone oświadczenie autorów projektu, że projekt ten został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami technicznymi.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji oraz orzekając o istocie sprawy zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

W rezultacie Sąd oddalił skargę na decyzję na zasadzie art. 151 p.p.s.a.