Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 520/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek D. W. i M. W. o wyłączenie kilkudziesięciu sędziów od orzekania w niniejszej sprawie, a co do jednego sędziego umorzył postępowanie.
D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na to postanowienie. Na skutek zażalenia wydano zarządzenie z dnia 14 października 2013 r. o ustaleniu wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia. Na to zarządzenie D. i M. W. wnieśli zażalenie i złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy.
Dodatkowo D. i M. W. wnieśli uzupełniający wniosek o wyłączenie pozostałych sędziów WSA we Wrocławiu, co zaowocowało przedstawieniem akt niniejszej sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z wnioskiem o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. (sygn. akt II OW 164/13) odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W uzasadnieniu tego prawomocnego postanowienia wskazano, że sprawa o sygn. akt II SA/Wr 520/12 została prawomocnie zakończona i postępowanie w tej sprawie jest zakończone. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pisma skarżących nie są wnioskiem o wyłączenie sędziów i nie wymagają rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W świetle argumentacji zaprezentowanej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2013 r. (sygn. akt II OW 164/13) należało stwierdzić, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 520/12) musiało zostać uchylone. W myśl art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, doszło do zmiany okoliczności sprawy, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie przesądził, że w niniejszej sprawie po odrzuceniu skargi D. W. i M. W. nie złożyli w istocie wniosku o wyłączenie sędziów, który wymagałby rozpoznania.
Skoro tak, to dalsze funkcjonowanie w obrocie prawnym postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 520/12) było niecelowe i rozstrzygnięcie to należało uchylić, o czym postanowiono w pkt I sentencji niniejszego postanowienia.
W związku z tym, że w pkt I sentencji orzeczono o uchyleniu postanowienia z dnia 16 lipca 2013 r., to należało konsekwentnie odrzucić zażalenie D. W. i M. W. na to postanowienie. Nie jest dopuszczalne nadanie dalszego biegu zażaleniu na rozstrzygnięcie, które zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie odrzucić (pkt II sentencji).
W dalszej kolejności należało uchylić zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 520/12) o ustaleniu wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 16 lipca 2013 r. Skoro bowiem uchylono zaskarżone postanowienie i odrzucono zażalenie na to postanowienie, to nie może w obrocie pozostać zarządzenie o ustaleniu wpisu sądowego od tegoż zażalenia. Wobec tego w pkt III sentencji orzeczono po myśli art. 165 w związku z art. 167 p.p.s.a.
Następnie w związku z tym, że w pkt III sentencji niniejszego postanowienia orzeczono o uchyleniu zarządzenia z dnia 14 października 2013 r., to należało konsekwentnie odrzucić zażalenie D. W. i M. W. na to zarządzenie. Nie jest dopuszczalne nadanie dalszego biegu zażaleniu na zarządzenie, które zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie odrzucić, o czym postanowiono w pkt IV sentencji.
Natomiast jeśli chodzi o złożony przez D. W. i M. W. wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, to postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu, ponieważ – jak wynika z akt sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone. Ostatni z wniosków o przyznanie prawa pomocy złożono w dniu 4 listopada 2013 r. w reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, który to obowiązek uiszczenia wpisu odpadł, a zatem na obecnym etapie nie zachodzi konieczność rozpoznawania jakiegokolwiek wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy należało, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a., umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy w niniejszej sprawie (pkt V sentencji).
Mając na uwadze poczynione rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.