Uzasadnienie
S. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 29 maja 2013 r., wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji związanej z przebudową dachu wraz z wymianą pokrycia na budynku.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2013 r. referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi - z uwagi na odmowe złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie -pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu od tego orzeczenia - postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie z wpisu sądowego. Następnie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. (II OZ 1156/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 4 listopada 2013 r., pozostawiające bez rozpoznania, wcześniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Z kolei postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. (II OZ 2/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2013 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
W tych okolicznościach skarżąca ponownie wezwana została przez Przewodniczącego Wydziału II do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni, z jednoczesnym pouczeniem, że niezastosowanie się do tego wezwania spowoduje odrzucenie skargi oraz, że na powyższe zarządzenie nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Powyższe zarządzenie doręczono stronie pod wskazany przez nią adres w dniu 18 lutego 2014 r.
W odpowiedzi skarżąca złożyła pismo z dnia 23 lutego 2014 r., w którym wniosła o "zwolnienie mnie z wpłaty wyżej wymienionej kwoty" argumentując to wiekiem, stanem zdrowia i niskimi dochodami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego przepisu pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Dodać również należy, że po myśli art. 212 § 1 wskazanej ustawy wpis stanowi opłatę sądową. Ustawodawca zastrzega zaś, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1).
Zgodnie z przepisami prawa procesowego nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła opłaty sądowej od skargi w wysokości 500 zł. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2013r. wezwał skarżącą do uiszczenia ww. wpisu. S. J. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, które postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Skarżąca jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2013 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie.
W dniu 28 lutego 2014 r. strona poinformowana została po raz kolejny, o konieczności uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona wniosła "o zwolnienie mnie z wymienionej wpłaty". We wniosku tym podniosła analogiczną argumentacją jak w swoich wcześniejszych wystąpieniach.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że sprawa przyznania prawa pomocy w identycznym zakresie została już zakończona postanowieniem NSA z dnia 10 grudnia 2013 r. (II OZ 1156/13). Sytuacja taka oznaczała, że zobowiązanie do uiszczenia wpisu przez skarżącą wynikające z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego z dnia 9 sierpnia 2013 r. pozostało w mocy. Po doręczeniu wskazanego postanowienia NSA strona zobowiązana była więc do uiszczenia wpisu od skargi w ciągu siedmiu dni, bez uprzedniego wezwania. Wezwanie z dnia 6 lutego 2014 r. miało zaś jedynie charakter informacyjny. Do dnia dzisiejszego strona nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia wymaganej opłaty.
Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był więc do zastosowania przepisu art. 220 § 3 powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i do odrzucenia na jego podstawie skargi.
Na marginesie zauważyć należy, że na konieczność takiego załatwienia sprawy, zwrócił również uwagę Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując analogiczną sprawę z udziałem skarżącej w postanowieniu z dnia 15 listopada 2007r. (II OZ 1148/07).
Biorąc powyższe pod uwagę postanowiono jak w sentencji.