Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie S. J. na postanowienie tut. Sądu z dnia 13 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 23 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 172 akt sąd.). Wraz z doręczeniem odpisu postanowienia skarżąca została pouczona o przysługującym jej zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz o tym, że od zażalenie pobiera się wpis wynoszący 100 zł.
W dniu 30 czerwca 2014 r. (data nadania, koperta - k. 176 akt sąd.), skarżąca wniosła zażalenie na w/w postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2014 r. skarżąca została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi, wnioskiem z dnia 15 lipca 2014 r. skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 24 września 2014 r. Sąd - z uwagi na brak złożenia wniosku w wymaganej formie, pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1147/14 Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko WSA, oddalając zażalenie skarżącej na to postanowienie.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 20 listopada 2014 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 lipca 2014 r., tj. do uiszczeniu wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 13 czerwca 2014 r.
W dniu 22 grudnia 2014 r. skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2015 r. referendarz pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Tożsame rozstrzygnięcie z uwagi na brak złożenia wniosku w wymaganej formie, podjęte zostało zarządzeniem sędziowskim z dnia 6 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi/zażalenia, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę/zażalenie na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z dnia16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo).
W szczególności w wyroku z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 458).
Tutejszy Sąd w pełni podzielając przedstawione pogląd, stanął na stanowisku, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Jest to tym bardziej istotne w sprawie, w której kolejny wniosek strony o prawo pomocy nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności, które byłyby nieznane przy rozpoznawaniu poprzednich wniosków tej strony a zakres wnioskowanego prawa pomocy, jest taki sam jak już prawomocnie orzeczony.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.