Uzasadnienie
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wr 6/09) opisane w sentencji niniejszego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, doręczono pełnomocnikowi skarżących D i M W w dniu 14 listopada 2011 r., zaś pełnomocnikowi skarżących J W i M W doręczenie nastąpiło w dniu 23 listopada 2011 r.
W dniu 29 listopada 2011 r. D i M W oraz J W i M W skierowali zażalenie na to postanowienie.
Pismem z dnia 12 marca 2012 r. wezwano skarżących J W i M W do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100,00 zł. Wezwanie to pełnomocnik skarżących podjęła w dniu 2 kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się je za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odrzucenie zażalenia następuje na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia zażalenia – również do kontroli terminu jego wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, gdy żalący się nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko zażalenie odrzucić.
Wnosząc zażalenie można dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego.
Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi D i M W w dniu 14 listopada 2011 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z końcem dnia 21 listopada 2012 r. (poniedziałek). Tymczasem środek zaskarżenia wniesiono dopiero w dniu 29 listopada 2011 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego. Wobec skarżących D i M W zażalenie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Inną podstawą odrzucenia zażalenia Sąd kierował się w odniesieniu do zażalenia wniesionego przez J W i M W. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Reasumując, w niniejszej sprawie, skarżących wezwano skutecznie do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym terminie, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Pomimo tego, strona wnosząca zażalenie nie opłaciła go w wyznaczonym terminie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zażalenie wobec J W i M W odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.