Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2023 r. W.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wniosku strona wyjaśniła, że w dniu 11 kwietnia 2023 r. skierowała do Burmistrza Miasta wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Następnie w związku z otrzymaniem niesatysfakcjonującej odpowiedzi skarżący w dniu 26 kwietnia 2023 r. złożył w siedzibie organu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Go 59/23. Skarżący podał, że z treści doręczonej mu odpowiedzi wynikało, iż organ przekazał skargę na bezczynność wraz z aktami sprawy do Sądu w dniu 18 maja 2023 r., zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.).
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz wniósł o jego oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Termin ten ulega jednak skróceniu do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902).
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Podkreślenia wymaga, że celem grzywny jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny - Sąd w określonych okolicznościach może odstąpić od jej wymierzenia. Stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny. W orzecznictwie wielokrotnie zwracano uwagę na fakultatywny charakter grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 12 września 2018 r., II OZ 821/18; z 15 listopada 2011 r., I OZ 841/11; z 30 marca 2011 r., II OZ 207/11, CBOSA). W orzecznictwie wskazuje się, że sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 24 marca 2021 r., II OZ 134/21, CBOSA).
Zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna bowiem wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (postanowienie NSA z 10 listopada 2016 r., I OZ 1216/16, postanowienie NSA z dnia 24 maja 2022 r., III OZ 314/22, CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie skarga wpłynęła do organu administracji 26 kwietnia 2023 r., wobec tego 15 - dniowy termin do nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy oraz skargą do Sądu pierwszej instancji upłynął 11 maja 2023 r. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Go 59/23 Burmistrz nadał w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dnia 19 maja 2023 r. (k. 9 akt II SAB/Go 59/23), tj. 8 dni po upływie zakreślonego w przepisie terminu. Niewątpliwe zatem jest, że przekroczenie terminu jest nieznaczne i nie uzasadnia przyjęcia, że tego rodzaju drobna nieprawidłowość w działaniu podmiotu zobowiązanego powinna spotkać się z represją ze strony Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt I OZ 381/20 CBOSA).
Zauważyć również należy, że przekazanie przez podmiot skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy dokonane zostało przed wystąpieniem przez wnioskodawcę o wymierzenie grzywny, a nie dopiero na skutek wniosku o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu, działanie Burmistrza nie miało zatem na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. Skoro organ przekazał Sądowi akta sprawy ze skargi na bezczynność zanim wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie grzywny, to nie było potrzeby dyscyplinowania go w celu dokonania tej czynności. Dlatego też to nieznaczne uchybienie Burmistrza, polegające na nieznacznym naruszeniu terminu nie dawało podstaw do nałożenia grzywny w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.