Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 30.12.2020 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o udzielenie prawa pomocy. Uzasadniając swoje stanowisko referendarz podniósł, że pismem z 18.11.2020 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku i w tym celu przesłał stronie urzędowy formularz PPF o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, celem jego wypełnienia, osobistego podpisania i przesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący nie usunął wskazanego braku formalnego, wobec czego pismo pozostawiono bez rozpoznania.
Pismem nadanym 28.01.2021 r. skarżący wniósł sprzeciw od wydanego zarządzenia, podnosząc, że jest ono niezgodne ze stanem prawnym i faktycznym.
Z kolei przy piśmie z 17.12.2020 r. skarżący przedłożył wypełniony formularz wniosku PPF i jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Postanowieniem z 15.01.2021 r. starszy referendarz sądowy przywrócił termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej: "p.p.s.a." rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Ponadto wniesienie sprzeciwu do zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Natomiast sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest sprzeciw od zarządzenia z 30.12.2020 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy wynika, że kolejnym postanowieniem z 15.01.2021 r. starszy referendarz sądowy przywrócił stronie termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, o którym orzeczono zarządzeniem z 30.12.2020 r.
Mając na uwadze powyższe, prowadzenie postępowanie ze sprzeciwu od zarządzenia z 30.12.2020 r. stało się bezprzedmiotowe. Dlatego należało stwierdzić, że zachodzi podstawa do jego umorzenia, o czym orzeczono na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 260 § 2 p.p.s.a.