Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 564/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie J. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 210/16 o oddaleniu zażalenia, z uwagi na jego niedopuszczalność.
W dniu 27 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący – działając przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zauważyć w tym kontekście należy, że zaskarżone postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 3 lutego 2017 r. nie jest postanowieniem "kończącym postępowanie w sprawie" w rozumieniu przywołanego przepisu. Postanowienie to dotyczy – co do zasady - kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą postanowienia SKO z dnia 4 maja 2015 r. Tego rodzaju postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowoadministracyjne.
W tych okolicznościach wniesioną skargę kasacyjną uznać należało za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.