Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 26 września 2016 r., skarżąca C. B. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, utrzymuje się z renty rodzinnej, która po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych w kwocie 337,05 zł wynosi 797,82 zł netto miesięcznie, dochód ten skarżąca w całości przeznacza na zaspokojenie swoich podstawowych, niezbędnych potrzeb bytowych, finansując opłaty za mieszkanie i media (349,90 zł), zakup leków stale przyjmowanych (15 zł) i innych doraźnych, zakup środków czystości, żywności.
Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.