Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 25 stycznia 2018 r. oddalił skargę (postanowieniem referendarza sądowego WSA w Gdańsku z dnia 1 lutego 2018 r. zostało przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie za prowadzenie sprawy przed sądem w pierwszej instancji).
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 21 marca 2018 r. (potwierdzenie odbioru, k. 726, t. IV).
Pełnomocnik skarżącej nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 20 kwietnia 2018 r. sporządził i wniósł stosowną opinię wraz z odpisem dla skarżącej. W dołączonym piśmie wniósł o przyznanie kosztów z tego tytułu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (adwokat) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej jako: rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W niniejszej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia zastosowanie będzie miała opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 240 zł.
W związku z powyższym za dokonaną czynność należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 147,60 zł (w tym kwotę 27,60 zł tytułem VAT).
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.