Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 2/09 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku skarżącej przyznał jej prawo pomocy w pełnym zakresie.
Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył na pełnomocnika radcę prawnego J. J. prowadzącą kancelarię radcowską w B.-B.
Pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy oraz wziął udział w rozprawie, na której cofnął skargę, składając jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów.
Zgodnie z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata, radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Wysokość kosztów postępowania w niniejszej sprawie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Z § 14 ust. 2 pkt 1)c wynika, iż stawka minimalna w sprawie toczącej się przed sądem administracyjnym i nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego albo skargi na decyzję wydaną w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Natomiast z § 15 cytowanego rozporządzenia wynika, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawki minimalnej oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Nadto w myśl §1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 27 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 219, poz. 1872) to wynagrodzenie obciążone jest dodatkowo podatkiem od towarów i usług wynoszącym 22%.
Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił określić koszty udzielonej, a nie opłaconej z urzędu pomocy prawnej na kwotę 439,20 zł. obejmującą obok 150% stawki podstawowej wynoszącej 240 zł., łącznie 360 zł., 22% podatku VAT (79,20zł.) Uznał ją za adekwatną do nakładu pracy radcy.