Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień [...] r. radca prawny E. G., działając jako pełnomocnik "A" Spółki z o.o. w K., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Na mocy zarządzeń z 22 stycznia 2014 r., wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, aktualnego na dzień podpisania pełnomocnictwa, ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uzupełnienia wpisu sądowego. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 lutego 2014 r. W terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 20 lutego 2014 r. pełnomocnik nie uzupełnił braków skargi ani też nie uiścił wpisu.
Natomiast w dniu 7 marca 2014 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania obu tych czynności załączając odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wniosek o prawo pomocy. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że od 2 stycznia 2014 r. przebywa on na zwolnieniu lekarskim z powodu nasilonych objawów chorobowych. W tym zakresie powołał się na zaświadczenie lekarskie z 2 stycznia 2014 r. W ocenie pełnomocnika istnieje prawdopodobieństwo, że pod wpływem tychże objawów nie dokonał odbioru przesyłki. O przesyłce tej dowiedział się w dniu 3 marca 2014 r. podczas wizyty w Sądzie. Z tą też datą oświadczył, że ustąpił u niego stan chorobowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił bowiem w wystarczającym stopniu podanej we wniosku okoliczności niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Jak wynika z załączonego świadectwa lekarskiego stan niezdolności miał trwać od 2 stycznia 2014 r. do 3 marca 2014 r. Jednak te informacje pozostają w sprzeczności z innymi, znanymi Sądowi z urzędu okolicznościami.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana – w dniach 30 stycznia i 7 lutego 2014 r. W tym samym okresie pełnomocnik strony skarżącej był aktywny w innych sprawach prowadzonych przed tutejszym Sądem. I tak w sprawie III SA/Gl 1650/13 złożył w dniu 27 stycznia 2014 r. pismo procesowe zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W piśmie tym również powołał się na wywołaną choroba niezdolność do pracy, ale poinformował Sąd, że stan niezdolności ustał po dniu 27 stycznia 2014 r. Z kolei w sprawie III SA/Gl 1544/13 pełnomocnik odebrał przesyłkę zawierającą odpis postanowienia referendarza sądowego w dniu 4 lutego 2014 r. a w dniu 10 lutego 2014 r. złożył sprzeciw od tego postanowienia. Na marginesie warto zauważyć, że odbiór przesyłki nastąpił w urzędzie pocztowym, wcześniej była dwukrotnie awizowana, w dniach 23 i 31 stycznia 2014 r. Oznacza to, że pełnomocnik nie skorzystał w dniu 4 lutego 2014 r. z możliwości odbioru przesyłki także w rozpoznawanej sprawie.
Skoro pełnomocnik mógł odbierać korespondencję i składać pisma procesowe w innych, prowadzonych równolegle, sprawach można uznać, że stan chorobowy, na który się powołuje, nie stanowił przeszkody w tym zakresie. Tym samym pełnomocnik nie wykazał, by zwłoka w dokonaniu wymaganych czynności była przezeń niezawiniona.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.