Uzasadnienie
Zaskarżonym pismemz dnia 31 maja 2012 r., znak: [...], Prezydent Miasta K. poinformował A.R. o negatywnym rozpatrzeniu jej wniosków z dnia 6 maja 2010 r. i z dnia 2 listopada 2011 r. w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej K. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
A.R. złożyła w dniu 29 kwietnia 2005 r. wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy Miejskiej K. Sprawa udzielenia pomocy mieszkaniowej została wstępnie pozytywnie rozpatrzona w oparciu o przepisy ówcześnie obowiązującej uchwały nr XXVII/293/03 Rady Miasta K. z dnia 22 października 2003 r., która została uchylona uchwałą nr XXIV/288/07 Rady Miasta K. z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej K. (Dz. Urz.Woj.....z dnia 5 grudnia 2007 r., Nr 850, poz. 5589 ze zm.) obowiązującej od 20 grudnia 2007 r.
Wniosek skarżącej o pomoc mieszkaniową był weryfikowany pod kątem objęcia ostatecznymi listami mieszkaniowymi osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową ze względów społecznych w roku 2008.
Z uwagi na uzyskanie mniejszej od wymaganych ilości punktów (wniosek uzyskał 54 pkt przy wymaganym minimum 96 pkt), sprawa udzielenia pomocy mieszkaniowej A.R. została przekazana do rozpatrzenia w latach następnych.
Organ wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 5 uchwały nr XXIV/288/07 Rady Miasta K. z 24 października 2007 r., uprawnionymi do ubiegania się o najem lokalu z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych są między innymi osoby bezdomne tj. osoby nie posiadające zameldowania na pobyt stały oraz pobyt czasowy na terenie Gminy Miejskiej K. oraz nie posiadające zameldowania na pobyt stały na terenie innej gminy.
Z uwagi na powyższy zapis ww. uchwały wniosek skarżącej został rozpatrzony negatywnie, bowiem w dacie ponownej weryfikacji wniosku wnioskodawczyni legitymowała się bowiem zameldowaniem na pobyt stały w J. przy ul. [...] i zameldowaniem na pobyt czasowy w nieruchomości przy ul. [...] w K. O powyższym rozstrzygnięciu strona została poinformowana pismem Wydziału Mieszkalnictwa UMK z 3 grudnia 2009 r., znak: [...].
Na negatywne rozpatrzenie wniosku A.R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 30 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 819/11, skargę odrzucił, bowiem skarżąca nie poprzedziła skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
A.R. złożyła w dniach 6 maja 2010 r. i 2 listopada 2011 r. kolejne wnioski o przyznanie lokalu z mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej K., które ostatecznie uzupełniła 15 maja 2012 r.
Analiza akt sprawy wykazała, że skarżąca posiada w dalszym ciągu zameldowanie na pobyt stały w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w J.. Zatem w świetle obowiązujących przepisów fakt ten uniemożliwia uznanie jej za osobę bezdomną i tym samym pozytywne rozpatrzenie wniosku.
O negatywnym rozpatrzeniu wniosków skarżąca została poinformowana pismem Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta K. z 31 maja 2012 r., znak: [...], które jest kwestionowane skargą.
W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 20 czerwca 2012 r. skarżąca podniosła, że kryterium stałego zameldowania nie może stanowić przesłanki dla decyzji o przyznaniu najmu lokalu mieszkalnego jako sprzeczne z art. 21 ustawy o ochronie praw lokatorów. Wskazała, że posiada centrum życiowe na terenie K., tj. faktycznie tu zamieszkuje, posiada stałe źródło dochodu na terenie Gminy Miejskiej K., posiada dzieci w wieku szkolnym, które na terenie tej Gminy pobierają naukę.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ administracji nie znalazł podstaw do zmiany zajętego stanowiska.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2012 r., znak: [...], A.R. podniosła ponownie argumentację, wskazującą na sprzeczność § 12 ust. 6 uchwałynr XXIV/288/07 Rady Miasta K. z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej K., stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, z art. 21 ustawy o ochronie praw lokatorów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z uwagi na fakt niespełniania przez skarżącą podstawowych kryteriów do ubiegania się o najem lokalu z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych stanowisko organu było prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga była dopuszczalna i podlegała rozpatrzeniu.
Podkreślić bowiem należy, że kwestionowany skargą akt Prezydenta Miasta K., jak wynika z analizy obowiązujących w tej kwestii przepisów, przebiegu postępowania w tym przedmiocie i uzasadnienia tego aktu, został wydany na etapie ustalenia przez organ spełnienia warunków przez skarżącą do umieszczenia jej liście mieszkaniowej. Nie jest to więc z pewnością akt dotyczący odmowy skierowania skarżącej do zawarcia umowy o najem konkretnego lokalu mieszkalnego, który podejmowany jest w późniejszym etapie, a który nie podlega kontroli sądu administracyjnego lecz kognicji sądów powszechnych (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1922/12).
Zgodnie z art. 125. § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu:
- 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym;
- 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej;
- 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu;
- 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.
W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umożliwiająca fakultatywne zawieszenia postępowania.
Kontroli Sądu co do zgodności z prawempodlegał w tym przypadku akt Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2012 r., znak: [...], u podstaw którego wydania legły postanowienia przepisów uchwały nr XXIV/288/07 Rady Miasta K. z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej K., w tym w szczególności § 12 ust. 6 ww. uchwały, której nieważność w zakresie dotyczącym m. in. przepisu § 12 ust. 5 i 6 w brzmieniu pierwotnym, jak i w brzmieniu ustalonym następnie uchwałą Rady Miasta K. z dnia 7 stycznia 2009 r. nr LXII/804/09 w sprawie zmiany ww. uchwały, stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawomocnym wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1181/12, od którego Rada Miasta K., co wiadomo Sądowi z urzędu, wniosła skargę kasacyjną. Skarga ta została przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu 18 listopada 2013 r., i nie została jeszcze rozpoznana.
W takim stanie rzeczy obowiązkiem Sądu było zawieszenie niniejszej sprawy do czasu zakończenia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania kasacyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1181/12. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii prawidłowości orzeczenia sądu administracyjnego stwierdzającego nieważność wskazanych w tym orzeczeniu przepisów ww. uchwały będzie miało niewątpliwie wpływ na wyrok Sądu w niniejszej sprawie, w którym dokonana się kontroli legalności aktu odmawiającego de facto umieszczenia skarżącej na liście zakwalifikowanych z powodów wynikających z treści wskazanego § 12 ust. 6 ww. uchwały, a którego postanowienia sama skarżąca także uważa za sprzeczne z przepisami obowiązującej w dacie orzekania przez organy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 125§ pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.