Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 grudnia 2015 r. skarżący A. M. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 stycznia 2016 r.
W dniu 12 stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 25 maja 2016 r. wynika, że do dnia 24 maja 2016 r. skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wyjątek od tej zasady został przewidziany w § 3 cytowanego powyżej artykułu, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2016 r., a termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 14 stycznia 2016 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 25 maja 2016 r. Skarżący złożył co prawda wniosek o przyznanie prawa pomocy jednak dotyczył on tylko ustanowienia dla niego radcy prawnego a nie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.