Uzasadnienie
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona albo adwokat, radca prawny [...] mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego [...], niezawierający uzasadnienia sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W świetle art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., do czynności referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy należy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie "A. Z." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (dalej jako "skarżąca") wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPPr", w terminie 7 dni od dnia dręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Wezwanie wraz z formularzem "PPPr" doręczono skarżącej w dniu 23 czerwca 2018 r.
Termin do wykonania wezwania upływał w dniu 30 czerwca 2018 r., a jako, że jest to sobota, to ostatni dzień terminu – zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. – przypadł na dzień 2 lipca 2018 r. (poniedziałek).
Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie uzupełnionego formularza "PPPr".
Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2018 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa, na podstawie art. 257 p.p.s.a. Z przywołanego przepisu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie referendarza sądowego w tym zakresie jest prawidłowe i brak jest podstaw do jego zmiany.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.